Weekdier

bambi.jpgIk ben een week dier, er moet maar een fanfare voorbij komen of ik moet binnen de 3 seconden mijn zakdoek opduiken uit de chaos in mijn handtas…

Als ik naar een huwelijksmis moet, heb ik standaard 2 pakjes papieren zakdoekjes in mijn handtas en minstens 1 pak in de zak van mijn jas. Ik jank bij alles wat nog maar zweemt naar emotie, het is een ramp voor mijn mascara en ik krijg er rooie ogen van.

Meestal vermijd ik bleitfilms, maar soms kan ik het toch niet laten. Dan laat ik me ook echt gaan en ik doe het alleen als ik thuis ben en niemand het ziet. De laatste keer was Stephmom met Susan Sarandon en Julia Roberts en ik heb gekeken omdat Julia en Susan bij mijn favoriete actrices horen…

Blijkbaar ben ik niet de enige, want vandaag was het jaarlijkse concert van het harmonie-orkest waarin mijn jongste actief is en de jeugd speelt dan samen met de nieuwelingen een paar nummers die wat eenvoudiger zijn. Het thema was muziek van films met beesten.

Ik had voordien al wat tranen vergoten bij de muziek van de Leeuwenkoning en toen deden ze tussendoor een aangepaste versie van “Old Mac Donald has a farm”. Ze zongen dat die oude allerlei filmbeesten op zijn boerderij had, één van hen was Bambi…

Ik dacht, hoe gaan ze het geluid van een Bambi nadoen? Wat volgde was “a bleit bleit, here and a bleit bleit there…” want Bambi is toch de bleitfilm der bleitfilms?

Ik zal wel niet meer veranderen zeker, ik zal ook wel niet de enige zijn en ik ken mezelf goed genoeg om altijd genoeg tranenstelpend materiaal bij de hand te hebben.