Allemaal beestjes…

insect.JPGIk heb het niet zo op insecten, alles wat meer dan vier poten heeft en er niet uitziet als een lieveheersbeestje of een mooie vlinder, is voor mij ongedierte. Alles wat meer dan zes poten heeft, of geel/zwart gestreept is, kan op een hysterische reactie rekenen, als het te dicht bij mijn persoon komt. Oneindig veel mensen hebben mij al proberen te overhalen om spinnen te beschouwen als nuttige beesten, allemaal goed en wel, als ze maar uit mijn buurt blijven!

Voor meikevers maak ik een uitzondering, die zijn behoorlijk indrukwekkend en op hun eigen rare manier beeldschoon, vorige zomer hebben we er nog eentje kunnen redden uit de klauwen van onze poes. We hebben hem (of haar?) uitgebreid bewonderd en in de beukenhaag van de buren gezet.

Mijn kinderen zijn niet bang van spinnen of andere geleedpotigen, ze pakken ze op en zetten ze buiten. Alleen van mieren moeten ze niks hebben, zeker niet als het om de rode variant gaat. Kruisspinnen laten ze vrolijk over hun handen lopen en ze lachen mij uit omdat ik al begin te hyperventileren, als ik er nog maar aan denk. De jongste heeft zich in Plankendaal ooit zelfs laten verleiden tot het eten van gefrituurde krekels en riep tegen ieder die het horen wilde, dat die beesten naar chips smaakten. Die herinnering maakt me nog altijd min of meer misselijk…

Ik ben dan weer niet bang van muizen, ik heb zelfs een tijdje tamme siermuizen gehouden, al waren ze wel mooi, maar niet echt tam! Als de poes een muis ving, probeerde ik die vroeger ook altijd af te pakken. Snorremans leert echter snel en blijft netjes uit mijn buurt als hij er weer eentje verschalkt heeft. Hij brengt ze nu pas als ze dood zijn en legt ze dan als trofee op de mat in de keuken. Of hij eet ze helemaal of half op.

Een collega zei me ooit dat vrouwen nooit bang zijn van én muizen, én spinnen. Het is het één, of het ander en nooit allebei. Zij stond op een stoel als ze nog maar dacht dat ze een muis gezien had, maar spinnen pakte ze gewoon op om buiten te zetten.

Tot hiertoe gaat die stelling volgens mij op, want ik ken niemand die bang is van muizen én spinnen…

3 Reacties

  1. Beste Sandrissimo,
    ik spring op een stoel voor een muisje… Voor een spin net iets minder snel. Ik durf die in hoge nood zelfs met een schoen te lijf gaan (sorry voor de spinnenliefhebbers) maar ze zo gewoon op mijn hand laten kruipen, daar ben ik toch niet voor te vinden.
    Ik wilde mijn schrik voor dieren in het algemeen niet doorgeven aan mijn kinderen. Maar op de kinderboerderij durven mijn kindjes (in tegenstelling tot vele andere kindjes) de dieren ook niet strelen. Ik denk dat ze merken aan mijn reacties dat ik schrik heb, ook al probeerde ik het te verbergen… Maar nu ik lees dat jouw kinderen jouw spinnenschrik blijkbaar niet hebben overgeërfd… Er is misschien nog hoop.

  2. Ik ben bang voor beide! Maar ik ben dan ook geen vrouw, dus je theorie blijft overeind… 😦

  3. @doctoranda-mama – Mijn kids hebben van bijna niks schrik, al hebben ze het niet zo echt op van die supergrote huisspinnen die je aan het einde van de zomer wel eens in je bad vindt. Ik heb van van alles schrik, dus in mijn geval heb ik het niet echt doorgegeven.

    @Coltrui – Misschien zijn inderdaad alleen vrouwen panisch bang van één van beide…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: