Kruimeltjes…

vogeltjes2.JPGIk heb het wel eens vermeld in een commentaar die ik schreef, mijn teksten zijn niet “googlebaar”. Google kent mijn naam, maar weet niet welke woorden ik heb gebruikt en dat was een bewuste keuze. Ik begon als lezer, via de ene blog, leer je de andere kennen en zo breidde mijn leescollectie zich elke dag uit. Toen ik erachter kwam hoe simpel het was om een blog te starten, heb ik dat ook meteen gedaan. Het was in het webadres van Coltrui, dat me het woordje “WordPress” opviel, daarna ging het allemaal bliksemsnel!

vogeltjes3.JPGIk had ondertussen (onbewust) al heel wat kruimeltjes gestrooid, want via commentaren die ik schreef, begonnen mensen ook mijn blog te lezen. Dus besloot ik dat dat de enige manier was, waarop ik gevonden wenste te worden. Omdat ik graag reacties schrijf (zou iets met ADHD te maken kunnen hebben, die willen altijd hun zegske doen…), vind ik het natuurlijk ook fijn om reacties te krijgen! Die reacties worden dan kruimeltjes, die mij op hun beurt weer op andere blogs brengen…

vogeltjes1.JPGVan nu en dan één vogeltje, kwamen er stilaan meer, sommige zelfs elke dag, om te kijken of er nieuw leesvoer voor handen was. Ik haal geen honderden of duizenden hits per dag, maar ik zie wel dat mijn teksten regelmatig gelezen worden. Dat zijn de lezers die ik belangrijk vind, degenen wiens nieuwsgierigheid geprikkeld werd door iets wat ik schreef en die hier komen omdat ze dat willen. Geen verdwaalde surfers die hier stranden omdat ik een keer “tetten” of “kutje” in mijn tekst vermeld heb.

vogeltjes5.JPGIk denk dat Coltrui de eerste lezer was hier, hij vertelde het aan Aardvarksken en opeens waren er twee! Met hier en daar een uitschieter, kabbelt deze blog nu rustig voort en ik ben daar content mee… Wie mij lezen wil, vindt de weg wel, daar ben ik redelijk gerust in, al denk ik dat het amusant moet zijn om af en toe eens te kunnen zien, via welke zoekwoorden mensen op je blog terecht komen…

vogeltjes6.JPGNu en dan komt er iemand langs die gaat snuisteren, die niet alleen een paar kruimeltjes wil, maar het hele broodje. Dan worden er teksten van vroeger gelezen, soms van helemaal in het begin, teksten waar (volgens de stats) voordien nog nooit een vogeltje bij was blijven stilstaan. Dat heb ik graag natuurlijk, ik grasduin ook graag in blogs, kijken hoe het begon en hoe het evolueerde. Soms is dat geen haalbare kaart, gewoon omdat er zoveel staat, toch blijft het leuk om er zo hier en daar iets uit te pikken.

De blog waar het voor mij allemaal mee begon was “Autism : deal with it“, nadien kwam ik – ‘k weet niet meer hoe – op de blog van Anneke terecht, net te laat om haar nog echt te leren kennen, ze was maar één jaar ouder dan ik. Maar op haar leeslijst, vond ik de eerste kruimeltjes, de kruimeltjes die mij het bloglandschap in trokken. Ik vind het zo spijtig dat ik haar daar niet meer voor kan bedanken…

*********

De foto’s heb ik jaren geleden in Oostenrijk genomen, die mussen daar waren zo frank en baldadig, dat ze in de voortent om broodkruimels kwamen bedelen…

19 Reacties

  1. Zo gaat dat inderdaad. De inwoners van Weblogland heten allemaal Hans of Grietje. 🙂

  2. @Coltrui – Aangenaam, mijn naam is Doornroosje! Wij ben jij, de prins van Sneeuwitje of die van Assepoester?
    😉

  3. Quasimodo komt redelijk in de buurt 😛

  4. @Coltrui – Ik denk dat ik paranormaal begaafd ben, ik WIST dat je dat ging antwoorden!!
    😉

  5. Ik wist dat je wist dat ik dat ging antwoorden!!

  6. @Coltrui – Wow, wel tof hé, zo alletwee een beetje paranormaal zitten doen! (Alsof we ooit normaal doen…)

  7. Hey sandrissimo,
    ik denk dat ik iets gemist hebt… Heb dat van dat niet “googlebaar” zijn niet helemaal begrepen (hoe kan je ervoor zorgen niet googlebaar te zijn ? door je naam niet te vermelden ? ), maar ik heb barstende hoofdpijn, dus ik denk dat het daaraan ligt…
    Ik ben zelf begonnen met een blogje toen Anneke net gestorven was. Voelde me tegelijk diep verdrietig voor haar en haar familie en ook een beetje voyeuristisch (heb ik wel het recht verdrietig te zijn voor iemand die ik niet ken ? is het niet een beetje een luxe-verdriet dan… ? ). Maar toch is het zo dat ik nog vaak aan haar denk en aan haar familie. Ik hoop dat haar familie het (naar omstandigheden) goed maakt en dat ze veel steun vinden in de omgeving.
    sorry voor deze ietwat verwarde reactie.

  8. ‘k Heb net in de blog van Anneke zitten grasduinen… ‘k Werd er helemaal stil van…

    Dat van die kruimeltjes klopt helemaal. Je laat een commentaartje achter en er komt iemand naar je kijken… En zo krijg je stilaan meer en meer lezers.

    De keerzijde is wel dat ik op de duur zoveel blogs aan het volgen ben, dat ik dan weer teveel het gevoel krijg dat ik mijn tijd aan het verprutsen ben. Er moet immers thuis ook nog heel wat werk verzet worden…

    Groetjes,

  9. @Doctoranda-mama – Als je met WordPress werkt, vragen ze bij de aanmaak van je blog, of je teksten zichtbaar mogen zijn voor zoekmachines. Toen ik helemaal in het begin koos, om niet zichtbaar te zijn, was dat gewoon omdat ik onzeker was. Ondertussen heb ik dat bewust nog niet veranderd, omdat ik het op deze manier wel plezant en overzichtelijk vind.
    Toen ik de eerste keer Anneke haar blog begon te lezen, heb ik tranen met tuiten gehuild, iemand van mijn leeftijd, met jonge kinderen, dat is zo oneerlijk!

    @Hilde – Dat werk kan wachten, dat loopt niet weg… Nu ben ik gewoon niet echt een huishoudelijk type, er is altijd wel iets – een boek, een forum, bloggen, CSI, … – dat me van dat soort werk houdt.
    ’t Is ook daarom dat ik als ik met mijn job bezig ben, nooit inlog op mijn blog, ik kan daar namelijk geen maat in houden, ik ken mijn eigen veel te goed! Alleen efkes rap piepen tijdens mijn middagpauze natuurlijk…

  10. ‘wel da’s toch super hé die kruimeltjes… ik weet ook niet meer hoe ik hier ben terechtgekomen, maar ik weet wel dat ik elke dag eens kom kijken (maar dat had je wel al gemerkt)
    Ik wordt wel gegoogled zo af en toe en tis idd grappig om te zien hoe mensen bij je terechtkomen. Mij maakt het niet zoveel uit; ik blog voor mezelf en niet voor een ander. Ook al vind ik het stiekem natuurlijk wel leuk als anderen op mijn schrijfsels reageren.

  11. ja, als je berichtjes achterlaat, komen de mensen vanzelf kijken, eh. anders had ik de ploesiepoesies nooit ontdekt!! 😀

  12. @Contessa – Ik weet ook al lang niet meer, hoe ik op zoveel blogs verzeild raakte, Anneke was het begin en daarna is er een kettingreactie gestart die nog altijd niet gestopt is…

    @Beate – Ik denk dat wij mekaar kennen van Doctoranda-mama, die ik leerde kennen via Procrastinatora

  13. bedankt voor de vermelding … Ik probeer ook altijd wat blogjes te lezen en een reactie achter te laten, maar er gaat inderdaad wel wat tijd in kruipen op den duur.. Maar deze laat ik zelden links liggen 🙂

  14. Héél tof geschreven deze log. Goe gevonden die kruimeltjes en dan de foto’s van die vogelkes erbij.
    Ik weet zelfs niet meer hoe ik hier ben terecht gekomen… via iets wat jij ergens geschreven hebt… soit, ik kom hier nu toch regelmatig piepen want je laat je makkelijk lezen en ik vind bovendien de heading van jouw blogske zo schoon :D:D

  15. jep, via doctoranda-mama ben ik hier terecht gekomen. procrastinatora heb ik ook via haar leren kennen. it’s a small blogworld… 😉
    ben btw aan het overwegen om ook ‘over te stappen’ naar wordpress. lijkt me leuker dan skynet.

  16. @Aardvarksken – Ik loop zo goed als elke dag mijn lijstje af en ge ziet, dankzij uwen naam zijt gij den tweede bij wie ik dan passeer!

    @Blah – Als je het tab-blad “beeldmateriaal” hierboven aanklikt, kan je de hele foto zien. Die foto’s van die vogelkes zijn van jaren geleden, ik was daarnaar aan het kijken en kwam zo op het idee voor het kruimeltjes verhaal…

    @Beate – WordPress is geweldig om mee te werken, je kiest gewoon een thema en met een klein beetje moeite, zet je dat dan helemaal naar je hand. Als ik dat kan, moet iedereen dat kunnen, want dan wilt dat zeggen dat dat dummyproof is. Wat ik ook belangrijk vind, is dat je met WordPress geen reclame-boodschappen op of boven je blog krijgt. Ik gebruik het thema “Mistylook”.

  17. Als ik al mijn favoriete afloop, ben ik algauw enkele uren zoet met lezen en inderdaad – wat is dat met ons?- reageren.
    Volgend weekend ga ik eens mijn achterstand in het lezen, wegens tijdsgebrek de voorbije weken, terug goedmaken.

  18. Djeezes, ik ben het niet meer gewoon, ik verlies mijn ennen al onderweg!

    ‘favorieteN’ dus.

  19. @Zapnimf – De tijd vliegt als je aan het bijlezen (en reageren) bent hé…

Laat een reactie achter op Coltrui Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: