Alle dagen heel druk!

hagedis.JPGApart van het feit dat normaal zijn niet bestaat, zou ik het heel soms toch graag zijn. Gewoon opgaan in de massa, deel uitmaken van het decor.

Dat lukt mij maar zelden, want ik leef niet volgens de regeltjes van de “normale” mensen. Ik lach te luid, zie te veel, hoor te veel en praat te veel. Ik wil mijn aandeel in elk gesprek en heb soms al mijn wilskracht nodig om mij netjes afzijdig te houden.

Hemeltergend traag zijn ze soms, de normale mensen, kijken niet verder dan hun neus lang is, laten mooie dingen passeren zonder het merken. Ze volgen mijn gedachtengang niet en ik volg de hunne niet, daardoor ontstaan misverstanden die helemaal niet zo bedoeld waren.

hagedis1.JPGDrukke soortgenoten, kunnen echter ontzettend vermoeiend zijn, onbewust houden ze me een spiegel voor “Zo ben jij!” en dan zie ik waarom ik nooit zal opgaan in de massa. Dan krijg ik goesting om onder een steen te kruipen, tot het kind in mij weer wakker wordt… druk, emotioneel, irrationeel en onberekenbaar!