Alle dagen heel druk!

hagedis.JPGApart van het feit dat normaal zijn niet bestaat, zou ik het heel soms toch graag zijn. Gewoon opgaan in de massa, deel uitmaken van het decor.

Dat lukt mij maar zelden, want ik leef niet volgens de regeltjes van de “normale” mensen. Ik lach te luid, zie te veel, hoor te veel en praat te veel. Ik wil mijn aandeel in elk gesprek en heb soms al mijn wilskracht nodig om mij netjes afzijdig te houden.

Hemeltergend traag zijn ze soms, de normale mensen, kijken niet verder dan hun neus lang is, laten mooie dingen passeren zonder het merken. Ze volgen mijn gedachtengang niet en ik volg de hunne niet, daardoor ontstaan misverstanden die helemaal niet zo bedoeld waren.

hagedis1.JPGDrukke soortgenoten, kunnen echter ontzettend vermoeiend zijn, onbewust houden ze me een spiegel voor “Zo ben jij!” en dan zie ik waarom ik nooit zal opgaan in de massa. Dan krijg ik goesting om onder een steen te kruipen, tot het kind in mij weer wakker wordt… druk, emotioneel, irrationeel en onberekenbaar!

10 Reacties

  1. Ik heb geen ADHD, maar je derde alinea herken ik wel 🙂 Dat even ter algemene informatie.

  2. @Yukiko – Zeker van het eerste? 😉

  3. Beste Sandrissimo,
    wat een mooi stukje over adhd. Ik moet eerlijk toegeven dat ik er – behalve wat ik leerde uit jouw postjes- er mij eigenlijk niet veel meer bij kan voorstellen dan hyperactief.
    “Ik zie te veel”…. Wow. Een soort van overgevoeligheid van de zintuigen. Het klinkt allemaal echt heel fascinerend, maar ik kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is er mee te leven.

  4. Mijn moeder zegt vaak tegen mij: ‘Jij bent toch ook niet normaal, eh!’. Waarop ik altijd antwoord: ‘Wie wil nu normaal zijn? Normaal zijn is saai.’
    Maar toch… soms… opgaan in de massa’s zoals je zegt… ja, ik zou dat ook wel ns willen doen.

  5. @Zaloezie – Dat dacht ik ook, toen ik voor het eerst een artikel over ADHD bij volwassenen las, dat was mijn leven dat daar beschreven werd!

    @Doctoranda-mama – Niet alle ADHD’ers zijn erg druk naar de buitenwereld toe, er zijn er heel wat bij wie die drukte helemaal vanbinnen zit (zeker bij vrouwen en meisjes), daardoor zie je ook vaak dat wiebelen en prutsen en prullen.
    Maar je zintuigen krijgen ongelooflijk veel indrukken binnen en die kan je niet goed filteren op belangrijkheid. Daardoor verlies je je concentratie en schieten je gedachten razendsnel duizend kanten uit.
    Als je echter iets doet dat je ontzettend interesseert, kan je daarop hyperfocussen en dan kan naast je de wereld vergaan, je zult er niks van merken…

    @Beate – Dat zeg ik ook altijd “Normaal zijn is saai!”. Nu ik weet waarom ik anders ben en ernaar kan handelen, ben ik eigenlijk blij met die ADHD, want ik heb er ondertussen de voordelen van ingezien…

  6. He Sandrissimo,

    Ik vind het stukje heel herkenbaar. Wij vermoeden nl. al een heel tijdje dat onze oudste aan ADHD lijdt. En afgelopen vrijdag belde de juf me persoonlijk op, omdat ze me wilde meedelen dat Ralph zijn schoolwerk achteruit gaat en hij superdruk is in de klas… Hoewel hij pas 7 is, is hij al een druk kind sinds de leeftijd van 2. Ik begin er dan ook meer en meer over te lezen, en alles is zo herkenbaar… Vele details vallen hem op (waar ik in de verste verte niet op let) en andere dingen die hem niet interesseren ontgaan hem totaal (schoolwerk bv). Hij is superdruk (kan niet stilzitten) en vult een ruimte met zijn persoonlijkheid (heel charmant, luidruchtig en opvallend)… Ik kan nog uren verder schrijven over zoveel dingen.

    Mijn angst is nu dat ze op school zullen willen dat ik hem laat testen. Op zich niet ernstig, maar ik voel de druk al komen dat ze hem medicatie (Ritalin) zullen willen geven… En daar zijn wij absoluut tegen. Hij is pas 7! Hoe ga jij daarmee om? Neem je zelf medicatie om goed te functioneren? Heb jij alternatieven?

    Het erge is, dat ik me als moeder schuldig voel over zoveel dingen : ik probeer mijn geduld niet te verliezen met hem, hem zo positief mogelijk te benaderen, maar – spijtig genoeg – lukt me dat niet altijd! Ik weet niet altijd hoe ik hem moet aanpakken, omdat hij nu eenmaal anders is… Voor anderen lijkt hij een verwend nest (zegt altijd wat hij denkt), geen manieren (kan niet aan tafel blijven zitten, onderbreekt me als ik met andere volwassenen spreek enz..), een pestkopje (omdat hij zich snel verveelt, daagt hij graag anderen uit) enz… maar zelf weet ik dat hij de grootste moeite heeft om zich te controleren. Eerlijk gezegd, zit ik soms met de handen in het haar…

    Ik weet dat leven met iemand die ADHD heeft een hele uitdaging is, dus vermoed ik dat het nog moeilijker is als je het zelf hebt! Ik blijf je stukjes volgen met veel belangstelling…

    Groetjes,

    Hilde

  7. Wat bedoel je met ‘van het eerste’? (Kennelijk ben ik ook hemeltergend langzaam :-D)

  8. @Hilde – Ik denk dat ADHD moeilijker is voor de mensen die het niet hebben, dan voor de mensen die het wel hebben. Eens je het weet en ernaar kan handelen, leer je de voordelen herkennen. Je houdt van afwisseling, denkt buiten het kader, bent altijd bezig met optimaliseren van wat je doet, springt uit de sleur en sleept de rest er mee uit…
    Ik neem zelf medicatie (Concerta) en dat is voor mij een wereld van verschil, omdat ik me dan beter kan concentreren en mijn impulisiviteit beter onder controle kan houden.
    Wat je zoon betreft, laat hem zo snel mogelijk testen en lees je in in de materie. ADHD is geen veroordeling tot medicatie, mijn jongste neemt bijvoorbeeld nog steeds geen rilatine, gewoon omdat dat nog niet echt nodig is geweest voor hem zelf.
    Leer hem positief omgaan met ADHD en maak hem duidelijk dat het ook voordelen heeft. Veel kids met ADHD zijn gebaat met erg strakke structuren, weten wat kan en wat niet kan, maar hebben regelmatig uitraasmomenten nodig.
    Ik zie het als een variant op normaal, je hersenen draaien op een ander besturings-systeem, er zijn er die draaien op Linux, andere op Windows en weer andere op OS/2 en die hebben allemaal hun voordelen en nadelen!
    Als je hem leert positief om te gaan met zijn manier van denken (die trouwens evenwaardig is aan de “normale” manier van denken), dan kan je ook veel “vervelend” gedrag, zoals plagen, leren vermijden. ADHD’ers zijn immers meestal mensen die zich heel sterk inleven in andere mensen.
    En er zijn heel wat tekenfilmfiguren die ADHD-gedrag vertonen, zoals Donald Duck, Sponge Bob en Miss Piggy!
    En nog iets dat belangrijk is, laat zijn IQ testen, ADHD’ers zijn vaak hoogbegaafd, ondanks het feit dat ze het op school meestal niet zo geweldig doen…

    @Yukiko – Of je er zeker van bent dat je geen ADHD hebt, ik weet het zelf ook nog maar een paar jaar. 😉

  9. […] 8th, 2007 by sandrissimo Ik heb ADHD, het maakt deel uit van wie ik ben en ik zou het niet meer willen missen, zelfs al maakt het mijn […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: