Schlagers en het atomomium…

Als al je gasten weg zijn, zet je nog even de TV op en omdat Telenet de VTM op nummer één gezet heeft, kom je op het Schlagerfestival terecht. Sergio die zeer overtuigend André Hazes zingt, Bart Kael met “Zeil je voor het eerst” min of meer in een rockversie godbetert, en “De Marie-Louise”! De hele tekst komt zo op een hik en een gauw helemaal terug en voor je het weet zing je mee, terwijl je de afwasmachine inlaadt…

Dan wordt er doorgezapt en blijf je steken op het concert voor het atomium, je weet wel, toen met de herdenking van “het verdrag van Rome”. Want daar heb je “The Scorpions” en mijn vent houdt van rock. Je blijft er weer hangen en dan komt Kate Ryan, met “Désanchantée” en eindelijk zoek je de tekst eens op…

Tout est chaos
A côté
Tous mes idéaux : des mots Abimés…
Je cherche une âme, qui
Pourra m’aider
Je suis
D’une géneration désenchantée, désenchantée

Voila, nu kunnen jullie het volgende keer ook meezingen!

(Désenchantée – Mylène Farmer)

Lijstjes! :-)

Wat is het plezant om in mijn statistieken een nieuwkomer te vinden, er naartoe te klikken en te zien dat ik in iemands blogroll sta, iemand die ik van haar nog pluim kent, maar blijkbaar graag mijn stukjes leest. Nog leuker als ik daardoor iemand ontdek die met veel humor en een heerlijke schrijfstijl boeiend leesvoer produceert…

Soms vind ik een paar nieuwe kruimeltjes, af en toe is het spoor vaag en moet ik heel wat speurwerk verrichten om hen terug te vinden en soms vind ik gewoon echt niks… Dus Sir Koen, als je een weblog hebt, de enige reden waarom ik nog niet ben komen kijken, is dat ik hem nog niet gevonden heb!

Soms is iemand zo vriendelijk om zijn nieuwe vondsten met ons te delen en dan kom ik namen tegen, die ik soms al wel kende, omdat ze comments schreven op andere blogs die ik graag lees, maar waar ik nog niet langs geweest was… Of ik ontdek er iemand, die ik zelf al een tijdje volg, of blogs waar ik al wel eens van gehoord had, maar nog niet gepasseerd was.

Of iemand geeft commentaar op mijn commentaar en wekt zo mijn nieuwsgierigheid. En zo wordt het enige leuke lijstje in mijn leven alsmaar groter…

Als ik je niet vermeld heb, is het omdat ik niet de hele lijst verwerkt kreeg, maar het feit dat jullie in mijn blogroll staan, wil zeggen dat ik jullie blogs allemaal erg graag lees!

Lijstjes :-(

Zaterdag hebben we een feestje, mijn jongens verjaren met een maand tussen, dus doen we één feest voor allebei. Nu moet ik samen met mijn vent lijstjes maken, wie komen er, wat gaan we serveren, wat moet er in huis gehaald worden…

Als ik nu aan iets een hekel heb, dan is het wel gestructureerd lijstjes opstellen en proberen in te schatten hoeveel iedereen gaat eten en drinken… Doorgaans heb ik veel en veel te veel in huis natuurlijk. Dan kunnen we nog een week eten van wat er overblijft.

Ze voorspellen heel goed weer, dus gaan we barbecuen (dat is toch zo’n raar woord hé!) en dan is het helemaal moeilijk om niet te overdrijven en eten voor een heel leger in huis te halen! Op het moment zitten we aan 6 stuks vlees per persoon, wat veel te veel is, maar schrappen lijkt nog moeilijker dan het opstellen van de lijst!

Halen we sardines in huis? Wij vinden dat ontzettend lekker, maar gaan de anderen dat lusten en als er teveel is, kan je die ook niet echt lang bewaren. Moeten die dan gemarineerd worden of gewoon gekruid. Halen we dan de kant en klaar marinade die ze sinds kort in de Colruyt verkopen, of fabriceren we dat zelf? Halen we scampi’s of hebben we die nog in de diepvries? Dan moeten we die op tijd ontdooien en vlinderen en dat is zo’n rotkarweitje, dan stinken mijn handen nog drie dagen naar vis… Steken we ze op een spies of marineren we ze en maken we ze klaar in zo’n speciaal aluminium bakje?

Of houden we het gewoon op vlees? En gaan we showen met onze geweldige gasbarbecue en een gebraad klaarmaken? Met het deksel erop is dat immers een grote warmeluchtoven, met het deksel eraf is het een grill.

Wijn kiezen is iets makkelijker, we kopen een doos wit en een grote doos rood. Maar welke moeten we nemen, in de Colruyt is de keuze groot! Voor mij is dat niet zo’n probleem, maar mijn vent kan uren staan kiezen als het over wijn gaat… Hoeveel schuimwijn moet er zijn voor het aperitief en welke nemen we?

Ik kijk altijd uit naar zo’n feestje, tot een paar dagen voor het plaats zal vinden. Dan heb ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik het idee kwam om me vrijwillig aan zo’n stressy toestanden bloot te stellen!

Een foto zal voor laten zijn, ‘k heb er nu geen en ’t is te donker om er nog eentje te maken…

Oh, dus daarom deed ik dat niet meer…

p1010021.jpgNu ik toch één van mijn gouden schoenenregels gebroken heb – mijn nieuwe slippers hebben immers geen dichte tip – zijn mijn tenen natuurlijk zichtbaar als ik ze draag… Dus kwam ik op het onzalige idee om mijn teennagels te lakken. Na wat zoekwerk heb ik een paar flesjes nagellak opgeduikeld. Die lak leek op ’t eerst zicht niet meer bruikbaar, maar na wat enthousiast schudden, bleek dat (spijtig genoeg) toch nog in orde te komen.

Ik was er ook vrij zeker van, dat ik nog van die marteldingen bezat om tussen mijn tenen te wurmen, want die zaten ooit eens bij een pedicure-set die ik in huis haalde.

Toen ik aan de gang ging met de teruggevonden nagellak, herinnerde ik mij direct weer waarom ik rigoureus gestopt ben met het lakken van mijn teennagels. Ik heb namelijk niet echt een vaste hand en ben ook niet zo lenig dat ik mijn voeten dicht genoeg bij mijn ogen krijg, toch niet voor zo’n precisiewerkje…

p1010015.jpgGelukkig heb ik die oude nagellak gebruikt en geen nieuwe gekocht om deze domme dingen mee te doen. Nu is het te hopen, dat ik ook nog een flesje aceton vind in de chaos van de badkamerkast. Zo af en toe komt het goed uit dat ik zo’n hamsteraar ben natuurlijk!

*********

‘k Hoor net op de radio dat ik blijkbaar een “female chauvinist pig” ben, buiten het feit dat ik geen siliconenborsten heb (mijn E-cup is puur natuur). Oh ja, ik duik ook niet zomaar met iedereen in bed. Maar voor de rest klopt het plaatje aardig en als ik dat zo hoor, vind ik dat eigenlijk niet echt erg…

Daar kon ik niet naast kijken!

lippen.jpgMijn leesvoer van van ’t weekend zie je op de foto, de “Pink Ribbon” en het boek “Hoer”. Volgens mij is dat twee keer dezelfde foto. Zouden ze op de hoogte zijn van het feit dat ze allebei die foto gebruiken?

Zo’n dingen springen dus echt in mijn zicht, ik herken die foto en mijn hersenen rusten niet voor ze weten waarvan. Eigenlijk is dat gewoon ergerlijk, maar aan de andere kant ook wel boeiend. Zo ontstaat er dan een connectie tussen twee dingen die totaal niet bij elkaar horen en dat vind ik net leuk. ’t Is wanneer ik de connectie niet vind, dat het ambetant is, want ik blijf daar onbewust op zoeken en dat genereert heel wat ruis in mijn gedachten…

Oh en ik heb alweer schoenen gekocht, alhoewel ’t zijn geen schoenen, eerder elegante slippers met een toch wel vrij hoge sleehak. ’t Is een wonder, maar ze zitten echt gemakkelijk, “gelijk ne sloef” zou ik zeggen. ‘k Heb ze nog geen naam gegeven, ik kan maar niks verzinnen dat echt bij dit schoeisel past!

Vorig jaar…

sneeuw.jpgBen ik echt de enige die nog weet dat er vorige winter en de winter daarvoor, in de Ardennen onzettend veel sneeuw lag, echt weken aan een stuk? Dat op de camping een aantal voortenten het begeven hebben, onder het gewicht van bijna een halve meter sneeuw. Hoe ik meer glijdend dan rijdend met een bang hart, mijn weg naar huis heb moeten zoeken… Na wandelingen door sneeuw die op sommige plekken meer dan kniehoog lag. Man was dat vermoeiend!

Dat in Duitsland de overkoepeling van een schaatsbaan ingestort is en mensen wanhopige pogingen ondernamen om, met gevaar voor eigen leven, de sneeuw van hun dak te scheppen, omdat daken in Beieren nu eenmaal niet voorzien zijn op een sneeuwlaag van meer dan drie meter dik.

bloem_bij.JPGBen ik de enige die zich herinnert, dat er vorig jaar op de radio bericht werd, dat het in april nog zo koud was, dat de imkers zich zorgen maakten over de bijen? Dat terwijl zowat de hele wereld, na één (1) warme winter, volledig lijkt op te gaan in de massahysterie rond de opwarming van de aarde…

Voor de rest, ik heb een poging gedaan om bij te lezen, maar ik ben nog niet rond geraakt…

Ik ben er weer!

eendjes.JPGVoor wie het aanbelangt, ik ben weer terug in de virtuele wereld. ’t Is dat ze op de camping in Malmedy geen hotspot hebben, al vond ik dat dit weekend niet echt erg, blijkbaar ben ik nog niet totaal, compleet, tot over mijn oren verslaafd aan het lezen en schrijven van blogs…

Blij verrast was ik door de vele comments, ze worden ten zeerste geapprecieerd! In het wilde weg terugklikken was big fun en alweer was er een nieuw kruimeltje naar een veelbelovende webstek… Maar het wordt alweer laat en morgen is het weer vroeg dag, bah!

Morgen kom ik bij iedereen even langs, want er zal wel weer heel wat bij te lezen zijn… Tot dan!