Verlies…

p4070785.jpgMet pijn in het hart heb ik recent een paar mensen van mijn blogroll verwijderd, gewoon omdat hun blog niet meer bestaat. Erg spijtig vind ik dat, want al waren ze allemaal zo anders, ze raakten me, zodat ik met plezier langs ging op zoek naar nieuwe pennevruchten.

Zo nu en dan ontdek je iemand aan wie je een voorbeeld neemt, die je doet nadenken, soms zelfs zo ver dat je je mening gaat herzien. De innerlijke dialoog die zo iemand in mijn hoofd opwekt, is boeiend, confronterend en geeft vaak een nieuw elan aan opinies die min of meer vastgeroest waren in mijn brein.

Niet dat ik nu ga wanhopen, het aanbod op het wereld wijde web is dusdanig groot, dat ik zo wie zo nooit tijd genoeg heb, om het allemaal te lezen. Maar vergeten zal ik jullie niet…