Comfortzone…

hondje.jpgHet is soms behoorlijk moeilijk om uit je comfortzone te komen. Als je dan toch al je moed verzameld hebt en gewoon springt, valt dat af en toe wel eens tegen. Dan is het kwestie van je niet te laten afremmen, maar er gewoon voor te gaan. Niet twijfelen of aarzelen, maar doorzetten tot het lukt!

Er is zoveel wat ik nog graag zou willen doen, willen leren, willen zien, willen bereiken. Deze webstek is er een deeltje van, want één van mijn dromen was schrijven. In de virtuele spiegelwereld is het mogelijk om je gedachten om te zetten in letters en woorden, om daarna het resultaat aan te bieden aan wie ook, die het wilt lezen.

Natuurlijk stel je je kwetsbaar op als je de platgetreden paden verlaat, af en toe krijg je dan ook het deksel op je neus. Iets wat goed bedoeld, maar minder goed overdacht was, ontploft in je gezicht en laat voor altijd schade na. Ook al gaat er heel wat tijd over heen, toch blijft het nazinderen. Een wee gevoel in je maag als je per ongeluk op het litteken stuit.

De twijfel slaat toe en eventjes heb je nood aan een stukje vaste grond onder je voeten. Je klautert op het eerste het beste steunpunt in je buurt en likt je wonden. Je overweegt je opties, opnieuw springen en gewoon proberen je hoofd boven water te houden, of een veilige weg terug zoeken en een poging doen om wat gebeurd is, zo snel mogelijk te vergeten.

Daar zit je dan op je rots, zonder al te veel keuze. Wordt het zwemmen of verzuipen? Dus spring je weer en probeert om het deze keer beter te doen. Zeggen ze niet dat ervaring de som is van je fouten?

Het is een kei waar ik al heel wat keren over gestruikelde. Misschien ben ik gewoon overgevoelig voor kritiek, zeker als die op een onaangename manier gebracht wordt. Of ligt het aan het feit dat ik soms gewoon te enthousiast (of obsessief) met iets bezig ben en – na een lelijke duw terug – pas merk dat ik onbedoeld een paar grenzen overschreed? Misschien is het wel mijn eigen perfectionisme dat niet tolereert dat ik fouten maak…

Wie niets doet, kan niets misdoen, zeker?

21 Reacties

  1. Het vraagt moed om uit die comfortzone te komen. Maar om niet in alledaagse sleur en verveling te stranden moeten we er af en toe eens ‘uitkruipen’…Ik ben bang en gestresseerd als ik dat doe, bang voor het onbekende en het nieuwe! Ik heb ook een paar keer het deksel op de neus gekregen – maar ook enkele zaken met bescheiden persoonlijk succes of voldoening aangepakt! Ik verdraag kritiek sowieso moeilijk – gelijk hoe het aangebracht wordt. Ik heb lange tenen, jammer genoeg! Als ik iets doe probeer ik het goed te doen en over het algemeen stort ik mij daar ook in vol vuur en enthousiasme. Uiteraard, bij mislukking, doet het vallen pijn. Daar leer ik uit – blijf een poosje op mijn hoede en kruip soms in een hoekje.
    Zoals je zegt, sandrissimo, wie niets doet kan geen fouten maken – en wat dan?
    Mag ik je op één punt geruststellen? Je kan wel schrijven hoor… prachtig stukje! 😉

  2. Die zone is mijn haven, daar meer ik altijd terug aan en ja die lelijke duwtjes zijn open wonden want met zo weinig zelfvertrouwen duurt de heling superlang.

    Jij krijgt het gedaan, gezegd èn geschreven 🙂

  3. Vooral die laatste zin onthouden!!!!

  4. Schijven kan je zeker ! Ik kom hier graag lezen, ook al heb ik weinig tijd. 🙂
    Je ka

  5. … Je kan nooit voor iedereen goed doen, dus : doe wel en zie niet om !
    Als er al eens iets niet zo goed uitkomt zoals ik gedacht had, moet ik mijn wonden likken en de volgende keer proberen beter te doen. We hebben dat allemaal wel eens voor, maar vooral blijven doen !
    Kop op ! Je bent een lieve schat !

  6. Ik treed Micheleeuw bij: “Doet wel ende ziet niet om.” Mooi is dat. Maar ook theorie, natuurlijk. Want dat neemt de twijfels en de angst niet weg. Echter, tegelijk houdt het een ‘chase your dreams’ in, en da’s alles waard. Ik mag hopen dat schrijven er altijd één van zal zijn, want dat kún je als geen ander!

  7. Wat je doet doe je goed, San 😉

    Daarnaast heb ik hier en daar ervaren dat sommige kritiek (al of niet opbouwend( me gewoon venijnig raakt.
    Dit komt gewoon omdat dit eerder een gevoelige plek is uit het verleden, dan een nieuwe wonde die vers gemaakt wordt.
    Zolang die gevoelige plek niet door mezelf nader bekeken wordt, blijf ik daarin kwetsbaar. En zal ik keer op keer daar weer opnieuw in pijn vervallen.
    Bekijken kan op verschillende manieren.
    Eentje ervan is terug gaan kijken naar een ‘eerste’ soortgelijke ervaring. Niet gewoon gaan kijken maar werkelijk als een waarnemer die onpartijdig is. Jezelf vragen stellen zoals bijvoorbeeld:
    Was dat werkelijk zo? Wat was de werkelijke oorzaak? Was mijn reactie gegrond? Hoe had dat anders gekunnen? Enz.
    Doorgaans neemt de lading van dat hele gebeuren dan af en ben je dus minder kwetsbaar in dat thema.
    Ik weet niet of ik duidelijk ben, maar in ieder geval werkt het zo wel voor mezelf. Tenzij er serieuze trauma’s te verwerken zijn. Ik vermoed dat dat niet zo één twee drie op te lossen is…….

  8. Klinkt misschien raar, maar soms doet het toch eens deugt om met de twee voetjes op de grond te staan..

  9. Het voordeel van uit je comfortzone treden en nieuwe dingen proberen is, dat je op die manier je comfortzone vergroot. Dat je daarbij wel eens “fouten begaat”, tsja, dat hoort erbij en je kan er alleen maar van leren! Je probeert het dan tenminste, en dat is al heel wat. Sommige mensen stappen hun hele leven niet uit dat veilige stukje en hebben er achteraf spijt van, dus ja…

  10. @Annemie – bedankt! 🙂 Je moet eruit hé, anders blijf je terplaatse trappelen en dat is niet de bedoeling. Ik had vroeger nogal eens de neiging om met iets te stoppen als het niet direct succes had, ondertussen ben ik sterker en laat ik me niet meer zo gemakkelijk ontmoedigen. Soms zet ik wel eens een paar stappen terug, om te proberen alles eens uit een andere hoek te bekijken, om er daarna terug tegenaan te gaan.

    @Hilde – ik heb ook periodes gehad dat ik minder sterk stond en ik heb daar heel wat littekens aan overgehouden. Maar met de jaren kreeg ik meer zelfvertrouwen, waardoor ik nu meer veerkracht heb en dus minder snel gekwetst word. Maar het helemaal vermijden is onmogelijk, ook als je veilig in de haven blijft

    @Life is a dance – ja hé! Dat zeg ik ook altijd als één van de kinderen iets breekt bij de afwas of zo…

    @Miche – ook jij bedankt voor je lieve woorden en je kan inderdaad nooit voor iedereen goed doen! Er zal altijd wel iemand zijn, die wat je doet niet goed vindt.

    @Menck – ik begin al rood te worden na wat ik allemaal gelezen heb, het doet goed te weten dat je probeersels geapprecieerd worden. Ik vind het ook enorm plezant om via deze weg pennevruchten van anderen kan lezen, ik vind dat leerzaam en ’t is eens een andere manier om mijn leeshonger te stillen!

    @Annemiek – ik heb ook een paar littekens die nog niet helemaal geheeld zijn, ook al dateren ze van heel lang geleden. Op die plekken ben je kwetsbaarder, maar daarom ga ik me niet volledig afschermen, want dan mis je zoveel mooie dingen!
    Er zelf aan gaan pulken, dat probeer ik zo weinig mogelijk te doen, wat gebeurd is, is voorbij en erover blijven piekeren brengt me niets verder. Tenzij ik me opeens iets bedenk, waardoor ik het in een ander licht kan zien…

    @2funny – je moet ook af en toe gewoon met twee voeten op de grond staan, dat is immers de basis. Als die niet goed zit, heb je veel minder kans op slagen!

    @PP – dat heb je heel goed gezien, als je die moeilijke dingen onder de knie hebt, moet je er niet meer voor uit je comfortzone komen. Daarom zoeken mensen altijd weer nieuwe uitdagingen hé!

  11. En waarom zou je ook proberen om voor iedereen goed te doen? Zij die je niet kunnen naar waarde schatten laten het toch! En zij die het wel doen waarderen je des te meer.
    Sterkte.

  12. Ik denk dat niemand staat de springen om kritiek, ook al zeggen we allemaal dat we’t wel aankunnen. Maar ik denk dat je eigenlijk de boodschap al hebt gesnapt, want je zegt het letterlijk in je laatste zin!

  13. Kritiek is altijd moeilijk te slikken vind ik… maar één ding, jouw schrijven moeten ze niet bekritiseren… ik lees je graag 🙂

    En het zijn diegenen die zelf het minste doen, die eerst klaar staan met kritiek…

  14. Eigenlijk heb ik niet zo’n problemen met kritiek. Het kan zelfs opbouwend zijn. Wat mij meer stoort zijn leugens.
    Misschien is het verband niet zo duidelijk. maar als ik hoor dat er ergens een leugen over mij verteld wordt, en ik me eigenlijk niet kan verdedigen, daar ga ik aan kapot.
    Jij schrijft prima, ik zou me daar toch geen zorgen over maken hoor!
    Iedereen heeft wel eens een baaldag, maar als het niet te lang duurt, ziet alles er daarna weer schitterend uit!

  15. @Sir Koen – wat ik probeer, is de anderen behandelen zoals ik zelf behandeld wil worden. Niet dat dat altijd lukt en misschien trap ik onbewust zelf wel eens op tenen, maar ik probeer om nooit doelbewust gemeen te zijn.

    @Contessa – kritiek ligt blijkbaar bij bijna iedereen gevoelig en zelfs het geven van opbouwende kritiek is aartsmoeilijk.

    @Blue – daar ben ik heel blij om! En ja, de beste stuurlui staan vaak aan wal…

    @Speedy – dan ben jij gewoon echt zeker van jezelf, dat is echt een goeie kwaliteit! Leugens dat vind ik nog erger als kritiek, zeker als je jezelf niet kan verdedigen!

  16. ik ben misschien jong en soms vinden mensen dan dat die mening te makkelijk gevormd is, en niet veel waard. Maar als ik zeg dat ik je schrijfsels goed vind, meen ik dat ook. ik kom hier graag lezen!

  17. Tijd nemen om op adem te komen en dan weer hopla, het water in. Bekijk kritiek langs alle kanten, snij eruit wat nuttig is en gooi de rest (en dat is vaak veel) gewoon weg. Makkelijk gezegd, ik weet het…

  18. @smara ratih – bedankt! 🙂 Maar waarom zou de mening van jonge mensen geen belang hebben? ’t Is toch niet omdat je jonger bent en misschien minder ervaring hebt, dat je mening geen waarde zou hebben?

    @grmpf – dat is goeie raad en meestal doe ik dat ook, maar af en toe heb ik wel eens een zwak moment…

  19. Zoals je zelf zegt : ervaring is de som van je fouten.
    Prachtige uitspraak!

    Kritiek doet mij vooral zeer als hij gegrond is. Wat speedy zegt klopt nochtans ook, opbouwende kritiek is nuttig.

  20. @Zapnimf – “ervaring is de som van je fouten” is een citaat, alleen weet ik niet van wie. Kritiek is soms nodig, want zo leer je bij. Maar er zijn mensen die erin slagen hun kritiek zo in te pakken, dat het over komt als goede raad…

  21. “ervaring is de som van je fouten” is een citaat, alleen weet ik niet van wie.

    Voor zover ik het kon achterhalen op internet is dit een citaat van Oscar Wilde 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: