kiekevlees…

Is het feit dat ik vandaag een mega-kippenvelmoment kreeg, bij het horen van een stukje van “oh lieve vrouwe toren” gezongen door “La Esterella”, een bewijs dat ik dringend aan verlof toe ben? Later op de dag, herhaalde dezelfde sterke fysieke reactie zich nog een paar keren, onder andere bij “monsoon” van Tokio Hotel…

Ken je dat gevoel? Het leek wel of de haartjes op mijn armen aan een “Mexican Wave” begonnen, via mijn polsen naar mijn bovenarmen, om daar uit te waaieren naar mijn kruin en mijn benen, tot in de topjes van mijn tenen. Ondanks de warmte begon ik zelfs te rillen!

Nu was de laatste week wel heel erg hectisch, want ik werk alleen nog vandaag en morgen en dan ben ik in verlof tot eind deze maand. Dus zit ik nu, op mijn eigen obsessief-compulsieve manier, alle losse eindjes op mijn werk in te stoppen of af te knippen, zodat de collega’s die mij moeten vervangen, zo weinig mogelijk moeilijkheden tegen komen.

roze.JPGNog even doorbijten en dan kan ik, samen met mijn ventje, lekker gaan relaxen in ons favoriet stukje Oostenrijk. Nog één werkdag voor de boeg, met vrij onverwacht, mijn halfjaarlijkse evaluatie, wat mij altijd behoorlijk zenuwachtig maakt, ondanks het feit dat ik min of meer zeker ben, dat het best okay zal zijn. Gek is wel dat ik daar vannacht van gedroomd heb, in die droom was mijn evaluatie trouwens uitstekend en kreeg ik iets, alleen weet ik niet meer wat…

Enfin, morgen vlieg ik er nog één keer in, en daarna volgt natuurlijk de race om alles ingepakt te krijgen en het huis toonbaar te maken, voor we vertrekken.