Morgen is het zover…

Nu ik mijn laatste dag als dertiger bijna afsluit, kijk ik al veel positiever tegen die 4 aan. Vooral nadat ik op het feest gepraat heb met mijn tantes en een paar nichtjes die die stap al een tijdje geleden gezet hebben. Eén tante noemde die tijd de beste van haar leven!

 

En ik kan daar inkomen, ik krijg eindelijk wat tijd voor mezelf, mijn kinderen zijn groot genoeg om een paar uur alleen thuis te blijven. De zonen worden ook zelfstandiger, beginnen stilaan een eigen leven te leiden en ik probeer ze zo goed mogelijk de vrijheid te geven die ze nodig hebben. Het is soms moeilijk om ze de ruimte te geven en ze toch nog te beschermen, waar liggen de grenzen?

 

Ik ben aan het denken over een paar cursussen die ik altijd al graag wilde doen. Het laatste weekend in Oostenrijk was er een keramiekbeurs en daar heb ik een paar prachtige dingen gezien, dingen die ik ook wel zou willen maken. Nu ben ik aan het uitzoeken welke mogelijkheden er zijn, gewoon een cursus gaan doen ergens, of echt volwassenen-onderwijs dat tot een diploma leidt. Dat laatste is erg interessant, maar betekent wel 10 lesuren per week, en dat ’s avonds of in het weekend.

 

Nu kan ik de kids met een gerust hart thuis laten tot mijn ventje thuis komt, maar is dat wel wat ik wil? Eén academie biedt de opleiding op twee lesdagen aan, maar één daarvan is een middag waarop ik moet werken, dan moet ik weer heel mijn werkrooster omgooien en ik weet natuurlijk ook niet of mijn baas daar zo gelukkig mee gaat zijn…

 

Soit, eerst eens informeren of er nog wel plaatsen beschikbaar zijn en hoe het juist allemaal in zijn werk gaat!