Nicci French

Van ’t weekend in één dag het nieuwe boek van Nicci French uitgelezen, in een ijltempo natuurlijk, zo goed dat dat is!! Na “Onderhuids” miste ik een beetje hun scherpte en de verrassingen die zo kenmerkend zijn voor hun boeken.

“De bewoonde wereld” was wel goed, maar de hoofdpersoon van “Verborgen Glimlach” vond ik zelfs een beetje vervelend en ik dacht de hele tijd “Doe dat nu toch niet, stomme geit!” of zo van die dingen. “Vang me als ik val” en zijn opvolger “Verloren” vielen wel terug in de smaak, maar “Tot het voorbij is” is weer van hetzelfde niveau als mijn andere favorieten, namelijk “Bezeten door mij” en “Onderhuids”. Even laten bezinken en het boek nog eens lezen, maar dan wat rustiger en aandachtiger natuurlijk.

Nu moet eerst “Holy Cow” van Sarah Macdonald uit, een hilarisch boek over het leven in India, gezien door iemand die er niet echt graag wil wonen, maar wel moet als ze bij haar geliefde wil zijn! Ze beschrijft de mooie dingen, maar ook de donkere kant, beide met heel veel (vaak gitzwarte) humor.

En dan heb ik ook nog het vervolg op “Chocolat” van Joanne Harris liggen, het heet “Rode schoenen” en ik kan haast niet wachten om te beginnen lezen! Maar 3 boeken tegelijk lezen, en nog een heleboel blogs erbij, is een beetje van het goede teveel, dus zal ik nog even blijven watertanden tot “Holy Cow” uit is. “Pig Island” van Mo Hayder ligt immers ook nog op de leestafel…

Voor de liefhebbers van Nicci French deze site.  🙂

Ergernis…

Eergisteren heb ik mij behoorlijk geërgerd aan wat er in het programma Panorama te zien was. Belgisch/Turkse moeders van zonen, en de zonen zelf, die uitgebreid zitten te verklaren dat ze de Belgische meisjes van Turkse afkomst te westers vinden en dus geen geschikt huwelijksmateriaal! Daarom gaan ze dan maar een braaf en vooral volgzaam meisje kopen in Turkije.

Een meisje dat bij voorkeur geen Frans of Nederlands spreekt, er niks op tegen heeft om een tijd bij haar schoonmoeder te wonen en vooral geen ambities heeft om buitenshuis te gaan werken. Ah ja, want zo’n meisjes gaan natuurlijk heel goed luisteren naar hun man (en schoonmoeder) en zeker niet te veel dingen op hun eentje ondernemen.

De “verwesterde” meisjes, die voor de Belgisch/Turkse jongens niet goed genoeg zijn, worden echter wel aan de lopende band uitgehuwelijkt aan Turkse mannen! Ook tegen betaling natuurlijk, eentje gaf vrij trots toe, dat haar schoonfamilie voor haar 7000 euro moest ophoesten en zo te zien ook nog eens het gigatrouwfeest betalen natuurlijk.

De manier waarop deze jonge vrouw over haar aanstaande sprak, getuigde niet bepaald van veel respect voor de jongeman. Hoe kan dat nu goed gaan?

Voor de ouders telt maar één ding, zoveel mogelijk jongeren naar Europa sturen, zodat die geld kunnen opsturen naar de familie in het thuisland. Het geluk van de kinderen zelf, dat schijnt van geen tel te zijn…

Ook het idee dat ze ginder van België hebben is degoutant, alles is gratis en de overheid betaalt de rest wel. Het is een land van melk en honing, waar alles vanzelf gaat en de gebraden kiekens zo in je mond vliegen.

Waarschijnlijk is dat het beeld dat de uitwijkelingen, die er jaarlijks vakantie komen vieren, van hun nieuwe thuisland ophangen. Ah ja, misschien vind je zo makkelijker een bruid of bruidegom voor je zoon, dochter, broer, zus, neefje of nichtje, of zelf de dochter van de buurman…

Wat me ook opviel, is dat je ginder op straat bijna geen vrouwen met een hoofddoek ziet rondlopen, als je er eentje met een hoofddoek ziet, is dat meestal een oud(er)e vrouw. Waarom maken ze er hier in België dan zo’n zaak van?