Pfiew…

Met het goede voorbeeld van mijn poetsvrouw voor ogen, stortte ik mij gisteren supergemotiveerd op de chaos in de badkamerkast. Die verkeerde namelijk in zulk een extreme staat van verdrukking, dat je de deurtjes heel voorzichtig open moest doen, om geen haardroger of een bus lak, deo of shampoo op je tenen te krijgen!

Zorgvuldig die slordige nest uitgevlooid, de kast uitgewassen (hoe komt al dat stof IN mijn kast?) en eindelijk eens van mijn hart een steen gemaakt en flesjes met ongebruikte en/of verlopen producten en de (o zo mooie) kartonnen verpakkingen van make-up weggegooid.

Gelukkig had ik nog een aantal van die stoffen mandjes van de Ikea liggen, je kent ze wel, zo met een rits onderaan. Op die manier kon ik wat orde in de kast brengen en bijvoorbeeld mijn haardroger veilig wegbergen zonder risico op neerstorten (zo is de vorige immers gesneuveld).

Voor de schuiven kwam mijn bewaarwoede ook weer van pas. Ik hou namelijk bijna altijd de plastic bakjes van ijs en sorbet bij, die zijn immers ideaal om voedsel in te vriezen! De heel platte modelletjes pasten perfect in de schuifjes, zodat de inhoud gesorteerd kon worden en niet binnen de week weer in een totale staat van chaos verkeert…

Het fijne aan deze hele operatie was, dat ik heel wat vergeten schatten teruggevonden heb. Onder andere anderhalve fles “A*man” van “Thierry Mugler“, het lekkerste mannenparfum op de markt en een volle fles “Eau de Parfum Voile d’Ambre” van Yves Rocher, een lekker geurtje voor elke dag dat ik ooit eens kado kreeg omdat mijn klantenkaart vol was.

Nog een prettig bijverschijnsel is, dat ik de eerste tijd geen geld meer moet spenderen aan shampoo, badschuim, bodymilk, lippenbalsem of parfum.  Nu de voorraden gesorteerd zijn, blijken die eerder aan de immense kant te zijn…

Het stoffen douchegordijn (ook van Ikea) kwam helemaal als nieuw en weer helderrood uit de wasmachine, dankzij een flinke scheut azijn. Dat ding heb ik nu al jaren en het lijkt wel onverslijtbaar.

Mijn motivatie begon te slinken toen bleek dat het voorziene uurtje absoluut niet zou volstaan, om orde in dit zootje te brengen… Toch doorgezet en na ongeveer 3 keer de voorziene tijd (mijn tijdsbesef is meestal omgekeerd evenredig met mijn motivatie), kon ik, toch met enige trots, mijn ventje vertellen waar hij zijn scheerspullen en zijn deo zou vinden.

Onderwijl hebben mijn drie mannen ook niet stilgezeten. Druk in de weer met groenten, kruiden en gehakt, toverden ze een reuzenpot spaghettisaus te voorschijn. Toen ik na mijn hard labeur “uitgeput” de keuken binnenstapte, geurde die heerlijk naar het favoriete gerecht uit mijn kinderjaren… Na een heerlijke maaltijd kon ik bovendien 7 porties saus invriezen, zodat we nog een flink aantal keer kunnen genieten van dit middagje kokkerellen onder mannen!

11 Reacties

  1. Dan heb jij je vrije dag goed gebruikt vandaag. WIj hadden verjaardagsfeest voor een kleine 30 man (familie). Gelukkig de laatste dit jaar.

  2. Heb ook nog zo’n projekt of 10 op mijn agenda staan… maar vind steeds weer een uitvlucht om het uit te stellen!

    Je lentekriebels zijn vroeg dit jaar… Hoedje af voor je doorzettingsvermogen!

    Groetjes,

  3. Goed gedaan ! De voldoening achteraf is leuk hé.
    Je moest toch de keuken niet meer afkuisen na het koken ? 😉

  4. Heel herkenbaar, zou ik ook dringend eens moeten doen. Alleen zou ik daarna nog zelf moeten koken 🙂

  5. Kan ik je huren voor een halve dag om eens wat orde te komen scheppen in mijn mesthoop die bureel heet?

  6. @Marleen – een feest geven kan ook erg vermoeiend zijn, maar wel plezant natuurlijk!

    @Hilde – die paar uurtjes werk verdienen zoveel lof niet hoor… 🙂

    @miche – de voldoening is fantastisch! Mijn keuken zag er perfect uit, op één of andere manier kan mijn ventje koken zonder van de keuken een stort te maken!

    @moekemicheline – mijn kookkunsten stellen niet al te veel voor, mijn man kookt stukken beter dan ik!

    @Menck – op een ander kan ik dat dus wel goed hé, thuis is dat iets anders…

  7. Jij vind jezelf altijd chaotisch, maar dit is dan toch nog goed gelukt. En lekkere saus op overschot… wat een samenwerking!

  8. “mijn tijdsbesef is omgekeerd evenredig met mijn motivatie”
    goh, je hebt dat weer zo helder geformuleerd…
    Chapeau voor de werken trouwens…

  9. Speedy – ik ben door en door chaotisch, hoe blij ik ook ben met het resultaat, ’t zal niet voor lang zijn…

    @Bright – 🙂

  10. Wel leuk dat je harde werk beloond werd met een heerlijke spaghetti. Ik krijg er zelfs honger van. Hehe.

    Ik schat de tijd die ik nodig heb om iets op te kuisen meestal ook verkeerd in. Dat komt dan vooral door het feit dat ik dan dingen tegenkom die herinneringen naar boven halen. Of je komt een oude brief tegen of een poëzieboek, of… Ik kan het dan maar moeilijk laten om door te doen zonder die dingen nog eens te lezen en zo.

  11. @Linn – dat heb ik ook, blijven hangen bij herinneringen…

Laat een reactie achter op Menck Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: