Die Zeit lauft…

Wat gaat de tijd toch snel, ik ben alweer helemaal in de normale routine vervallen na 2 dagen…  Wel plezant dat we thuiskwamen in een proper huis, dankzij mijn superpoetsvrouw.  Voor de allereerste keer is alles volledig uitgepakt en zelfs grotendeels gewassen geraakt, één dag na thuiskomst.  Tot hiertoe was dat een karweitje dat ik altijd maar voor me uitschoof en het was zeker geen uitzondering als er, twee weken na thuiskomst, nog reiszakken half uitgepakt rondslingerden…  Enfin, zonder de afleiding van een berg huidhoudelijk werk, naast de berg uitpakwerk, ging het behoorlijk vlot!

Mijn gezondheid is min of meer in orde, er is alleen nog een beetje nazorg vereist.  Morgen of overmorgen even langs de huisarts voor controle en binnen 14 dagen nog eens, om te zien of de oorstop echt wel helemaal weg is.  Ik ben nog altijd verkouden, maar dat zal in de loop van de tijd ook wel verdwijnen zeker?

Onze Mickey is ongelooflijk gegroeid in de tijd dat we weg waren, zo heeft hij niet meer die triestige blik die zo kenmerkend is voor kleine poesjes.  Eigenlijk is hij nu een jonge kat, in plaats van een kitten.  Zijn ogen zijn niet meer blauw, maar rookgrijs met een kring van groen en een beetje blauw en bruin, maar hij heet nog altijd Mickey, al noemen we hem meestal Gremlin of Mickey-monster, zeker als hij alweer eens kattekwaad uithaalt.  De zonen zijn nogal gewonnen voor de schrijfwijze Mikki, want dat is cool en Mickey niet…

Mickey/Mikki is nog moeilijk binnen te houden, dus ben ik er gisteren mee langs de dierenarts geweest.  Hij is kerngezond, heeft een goed gewicht en is nu ingeënt tegen zowat alles waar je een kat tegen kan inenten.  Eind volgende week is de bescherming in orde en dan mag hij buiten spelen.  Binnen een maand nog een herhalingsinenting en over een maand of 3, wordt ie een “je-weet-wel-kater“.  Als hij dan onder zeil is, kan hij in een keer ook gechipt worden.  Onzen Ozzy moet ook nog gechipt worden, maar gezien die niet meer onder narcose moet voor ’t één of ’t ander, krijgt die gewoon een kalmeermiddel als hij moeilijk doet.  Er moet namelijk een stukje vacht weggeschoren worden om die chip met een naald onder de huid te brengen en katten laten dat zelden toe.

Oh ja, speciaal voor Annemie, de boeken die ik tijdens de vakantie kocht :

  • everyone worth knowing – Lauren Weisberger (chicklit, schrijfster van “The Devil wears Prada”)
  • Die Knebel von Mavelon – Steffi von Wolff (historische roman)
  • Die Philosophin – Peter Prange (historische roman)
  • The Illuminator – Brenda Rickman Vantrease (historische roman)
  • The Guy not Taken – Jennifer Weiner (chicklit, schrijfster van “Goed in bed”, “In haar schoenen”, …

Tijdens mijn (zieken-)verlof gelezen :

  • Cell – Stephen King (niet lezen vlak voor je gaat slapen…)
  • Panic  – Jeff Abbot (spannende spionage-roman, niet zo mijn genre, maar deze is echt wel boeiend en aangenaam om te lezen.)
  • The Devil Wears Prada – Lauren Weisberger (opnieuw)
  • Een deel van “The Illuminator”.  Dat boek is moeilijk weg te leggen, het speelt in late 14de eeuw, toen elk boek nog met de hand (over)geschreven moest worden.  Die handschriften werden dan “verlicht” met miniatuurschilderijtjes, het werk van een “Illuminator”.