We zijn er bijna!

Nog één dagje werken en ik heb een heeeele week verlof! Gezien het de laatste dagen best druk was, kijk ik er echt wel naar uit. Omdat ik alles altijd graag netjes achterlaat (toch wat mijn werk betreft), is het nog even heel hard doorwerken, zodat mijn collega’s volgende week niet te vaak voor mij moeten invallen, die mensen hebben het allemaal zo al druk genoeg…

We gaan niet op reis, gezien mijn ventje geen verlof neemt. Maar hier in Vlaanderen is ook meer dan genoeg te doen hé? Ik wil zeker naar de “Star Wars” tentoonstelling, eens langs de Ikea en bij goed weer staat het provinciaal domein in Kessel-Lo ook mijn lijstje, wreed lang geleden dat we daar nog geweest zijn. Ik moet ook nog een dagje familiebezoek inplannen, dat is absoluut nodig, gezien er heel wat achternichtjes en neefjes geboren zijn, die ik nog niet gezien heb.

Oudste zoon wil graag naar de zoo of naar Plankendaal. Ooit hadden we daar een jaar of 7 na elkaar een abonnement, dat was handig toen de kinderen nog klein waren en onze tuin eerder op een oerwoud leek. Maar nadat ze daar erg onvriendelijk, star en onflexibel reageerden, toen ik mijn abonnement wilde verlengen en bleek dat ik geen parkeerkaart zou krijgen, omdat ik welgeteld 1 (één!) dag te laat was, heb ik dat niet meer verlengd.

Om een gratis parkeerkaart te krijgen, moest je een maand of wat eerder betalen dan de vervaldag van je abonnement, dus ik was niet eens een slechte betaler! Dat abonnement is gewoon erg duur, daarbij dan nog eens voor elk bezoek de parking moeten betalen, dat vond ik er over. Sindsdien heb ik daar (ik ben principiëel in die dingen) geen stap binnen gezet en ik ben eigenlijk niet echt van plan om daar iets aan te veranderen.

Bwa, we zullen wel zien, als het zulk wisselvallig weer blijft, zit een bezoek aan een dierenpark er zowiezo niet in…

de rode lijn

Ter informatie : de rooilijn is de scheiding tussen uw perceel grond en het openbaar domein. Rooilijn is geen dialectvorm voor “rode lijn”, onthoudt dat alstublieft, zodat u zich niet hopeloos belachelijk maakt, volgende keer als u een oprit wilt laten aanleggen, of een nieuwe aansluiting voor aardgas wilt bestellen.

Misschien vindt u dit vanzelfsprekend, maar ik kom de term “rode lijn” zo ongeveer dagelijks tegen…

Eén hommel maakt de lente niet…

De eerste hommel van het jaar, maakte vandaag zijn/haar (?) opwachting. Dat beestje heeft niet echt een goei moment uitgekozen, want warm is het allerminst.

Op de foto lijkt het, alsof het een paar poten mist, maar toen ik het heel voorzichtig (met behulp van 2 stukjes karton) in de lavendel gezet heb, waren alle poten duidelijk aanwezig. Hopelijk geven die struikjes een beetje beschutting, want zo midden op de oprit, dat is toch niet echt een veilige plek voor zo’n kwetsbaar beestje.

hommel.jpg

Hamster met lef!

Deze moedige hamster durft het zelfs aan, om mee in het etensbakje van zijn kattenvriend te kruipen! Nu is dat echt wel een superlieve kat, want de enige “close encounter of the third kind” tussen één van mijn katten en één van mijn dwerghamsters, liep spijtig genoeg dodelijk af.

Kan iemand dit eventueel vertalen?

😉

snel, sneller, snelst…

Dit vond ik wel een leuk clipje…  ’t Is leuk als je weet dat je de snelste bent!

🙂

Galoshen

Via deze site, van iemand die nog meer schoenen heeft dan ik (en dan bedoel ik echt meer!), vond ik dit!  Zowel de Sloggers als de Drizzle Boots lijken mij erg handig (eigenlijk onmisbaar), zeker met dat wisselvallig weer van de laatste dagen.  Eindelijk een manier gevonden om zowel mijn sneakers in kwetsbaar daim en nubuck, als mijn hoog gehakte enkellaarsjes te beschermen als het buiten weer eens regent!!

Gebrek aan kleding?

 Zondagmorgen bij het ontbijt…

  • (jongste zoon) Mama, heb je al jeansbroeken gewassen?
  • (oudste zoon) Ja, want wij hebben geen enkele propere lange broek meer! 
  • (jongste zoon) Eigenlijk zouden we toch dringend eens moeten gaan shoppen, hé mama?
  • (ikke) Hoe kan dat nu, er zitten er toch maar een paar in de was?  Allez, ga het vuil goed maar halen boven, dan steek ik die broeken rap efkes in ’t machien.

Oudste zoon komt naar beneden met 3 jeansbroeken, in de was vind ik er nog een stuk of 3.  Een paar uur later geef ik de gewassen en gedroogde exemplaren aan jongste zoon mee naar boven, om weg te hangen.  Die laatste kleedt zich om voor de Chiro en komt naar beneden, getooid in één van de zeldzame exemplaren,  waar nog geen schade aan te zien is. 

Nu hou ik de broeken die zichtbare slijtage vertonen, net bij voor dat soort activiteiten, maar zo’n broeken hingen zogenaamd niet meer in hun kleerkast.

Ik naar boven en de kleerkast van de zonen uitgemest.  Achtien (18!) lange broeken vond ik daar, maar goed dat ik dat even controleerde.  Ze hadden er niet beter op gevonden dan hun broeken al gauw efkes in de kast te leggen, ipv de moeite te doen om elke broek even op een kapstokje te hangen.

Nadat jongste zoon met een iets meer gehavend exemplaar naar de Chiro vertrok, heb ik oudste zoon de broeken laten passen waarvan ik een vermoeden had, dat die misschien te klein konden zijn (beide zonen zijn momenteel ongeveer even groot, ondanks een leeftijdsverschil van 2 jaar).  Drie waren er effectief te klein, dus die liggen nu klaar om weg te geven.  Dat brengt het saldo aan lange broeken, die nog passen en die proper in de kast hangen, op 15…

Gezien kleren kopen met de zonen, een dure en vooral ultra-stresserende activiteit is, ben ik blij dat ik daar toch nog even aan kan ontsnappen!