Voorbij gevlogen

Vakanties zijn toch altijd echt wel wreed rap voorbij hé? Al het werk dat tijdens mijn verlof is blijven liggen, is ondertussen min of meer bijgewerkt, al heeft dat heel wat overuren gekost. Na werkdagen van 9 uren of meer, had ik niet veel goesting om deze laptop nog open te vouwen natuurlijk.

Vandaag moest ik normaal gezien niet werken, maar gezien er een meeting was, ben ik toch efkes naar ’t werk gereden. Die uren kan ik later compenseren en mijn kinderen zijn deze week bij mijn ex. Achteraf gezien had ik het voor geen goud willen missen, want een paar projectmanagers hebben, vanuit hun ivoren toren, een nieuwe procedure opgesteld, die wij binnenkort gaan moeten volgen en daar kregen we info over.

Was ik efkes blij dat ik erbij was, want ik heb in lange tijd niet meer zo gelachen als vandaag! Die projectmanagers hebben hoogst waarschijnlijk nog nooit met een klant gesproken (tenzij die klant een verwant of een vriend zou zijn natuurlijk) en zijn nog nooit “in the field” geweest, maar blijkbaar vonden ze dat ook absoluut niet nodig. Waarom zou je nu ook raad vragen aan de mensen die dagdagelijks met die materie bezig zijn? Wat weten die nu van processen en procedures?

Soit, we zullen wel zien wat er van dat onding overblijft, als we het eenmaal moeten toepassen…

Mijn vakantie was heerlijk, maar veel te rap voorbij. Het weer werkte niet echt mee, dat bleef maar regenen zeg! Enfin, van de nood een deugd gemaakt en samen met de kinderen TV gekeken en hééééél vééééél gelezen. Het eerste weekend hebben we een middag in Aken doorgebracht (daar was het trouwens prachtig weer!) en ik heb alweer een stapeltje boeken mee naar huis genomen. Onder andere eindelijk de Nederlandse vertaling van “De duivel draagt Prada” en “Gossip & Gucci” van Lauren Weisberger (daar moet je dan voor naar Duitsland rijden!) en een vervolg op mijn favoriet der favorieten, “Pride and Prejudice“!

The Darcy’s give a ball” moest er natuurlijk eerst aan geloven. Wat dit vervolg nog leuker maakt, is dat ook personages uit andere romans, in dit verhaal opduiken, al is het dan doorgaans als figurant. Zover ik weet is er nog geen Nederlandse vertaling, maar zelfs in het Engels blijft dit heerlijk leesvoer!

4 Reacties

  1. Van onzinnige procedures weet ik alles, meestal opgesteld met behulp van schoolboeken-kennis. Daar hebben ze vast en zeker ook heel vaak over moeten vergaderen en praten. In plaats van dat ze nou gewoon eens iets zouden _doen_…

    Niet naar Maastricht geweest?

  2. Hèhèhèhè. Hier aan tafel thuis zit er ook een projectleider. Ik lees hem je stukje voor.
    Hij : Elaba! Wij zijn the field, wij!

  3. Op mijn werk gebeurt dat altijd : zij veranderen iets zonder te weten hoe het werkte of wat het moet doen. Back to the Floor, wil ik ! Dat ze eens een week naast me komen zitten, dan zullen ze het weten. Ondertussen zit jij opgescheept met hun (dure) speeltje.
    Vakantie is altijd te kort, toch ? 😀
    Een vervolg op Pride and Prejudice ? Wist ik niet. Ik heb graag zowel in boeken als series/films dat de personages ‘overlopen’. 😉

  4. Ik denk dat het ongeveer overal zo gaat, procedures veranderen zonder de field te raadplegen. En de problemen die er door de veranderingen komen, die mag de field natuurlijk opvangen.
    Ik had daar eventjes genoeg van en besloot zelfstandige te worden, maar nu zijn er nog steeds problemen die ik niet zelf gecreëerd heb, maar toch maar moet zien op te lossen. *zucht*

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: