Eén hommel maakt de lente niet…

De eerste hommel van het jaar, maakte vandaag zijn/haar (?) opwachting. Dat beestje heeft niet echt een goei moment uitgekozen, want warm is het allerminst.

Op de foto lijkt het, alsof het een paar poten mist, maar toen ik het heel voorzichtig (met behulp van 2 stukjes karton) in de lavendel gezet heb, waren alle poten duidelijk aanwezig. Hopelijk geven die struikjes een beetje beschutting, want zo midden op de oprit, dat is toch niet echt een veilige plek voor zo’n kwetsbaar beestje.

hommel.jpg

snel, sneller, snelst…

Dit vond ik wel een leuk clipje…  ’t Is leuk als je weet dat je de snelste bent!

🙂

Hasta la Vista baby!

Al de hele week voel ik me een beetje grieperig en het wordt er bepaald niet beter op.  Wreed spijtig, want ik keek eigenlijk echt wel uit naar de blogdrink vanavond!  Soit, ik hoop dat dit leuke initiatief niet eenmalig zal zijn, dan kan ik volgende keer mijn schaai inhalen…

Vanavond dan maar wat wennen aan Vista, want dat verschilt zo ingrijpend van mijn oude Windows, dat ik er wel wat moeite mee heb!  Dat mijn hoofd momenteel bepaald niet helder is, helpt me natuurlijk ook niet echt vooruit.  Het is zoeken en proberen en vooral veel vloeken!  Zo krijg ik mijn foto’s niet kleiner, ik kan er alleen een stuk uitsnijden. 

Waarschijnlijk is dat allemaal poepsimpel en zoek ik het weer veel te ver.  De foto van het Mickey-Monster in de sidebar kan ik dus nog niet vervangen, maar op deze foto kunnen jullie in elk geval al zien hoe hard dat beestje groeit!!

mickeymonster.jpg

Later meer!

’t Zijn drukke tijden hier, dus ik heb weinig tijd gehad om iets neer te schrijven.

  • Ik heb uren bij de dierenarts gezeten, gelukkig enkel voor inentingen…
  • Mijn nieuwe laptop is geleverd, maar omdat die op Vista draait, is het overzetten van de gegevens niet zo simpel…
  • Een eetdag voor een vereniging stond ook op het lijstje…
  • We moesten naar een veranda gaan kijken, om te zien of die eventueel bij ons huis zou kunnen passen…
  • Ik moest op zoek naar architecten en aannemers…
  • De tuin had heel dringend aandacht nodig (zo erg dat ik niet eens een “voor/na” foto genomen heb uit pure schaamte)…
  • Heeeel veeeel werk in te halen na een weekje verlof…
  • We moesten dringend langs een paar winkels…

En dan ben ik waarschijnlijk nog de helft vergeten!  Enfin, nu efkes van mijn middagpauze gebruik gemaakt om toch een kleine update te geven.

🙂

Joepie!

Mijn verlof is een dik kwartier geleden begonnen en nu moet ik dringend gaan inpakken en van alles regelen, want we gaan van ’t weekend nog eens naar de Ardennen.  Volgens het weerbericht gaat er vannacht sneeuw vallen en die zou blijven liggen, het zou tof zijn als dat inderdaad gebeurt!

Ik wil deze vakantie van alles en nog wat gaan doen en die planning kan ik van ’t weekend samen met de kinderen opstellen, want als je niks plant, komt er van die plannen meestal ook niets terecht…

Die Zeit lauft nog veel harder…

De tijd vliegt voorbij, zoals altijd in januari is het wreed druk en bovendien is het op ’t werk ook beestig druk, zodat ik heel wat overuurtjes draai.  Daarna heb ik meestal niet zo veel goesting meer om nog eens achter een PC te kruipen en daarom is het hier zo stillekes. 

Bij thuiskomst uit Oostenrijk stond de harde schijf van de digicorder behoorlijk vol, dus had ik wat TV-programma’s betreft, ook wel wat in te halen!  Ondertussen is er alweer meer dan 30% vrij, dus die achterstand is ook grotendeels bijgehaald.

Nu, mijn is laptopke is wel gemaakt, maar ik moet hem gaan halen in het Antwerpse en dat is er nog niet van gekomen, waarschijnlijk iets voor van ’t weekend.  Mijn nieuwe laptop had normaal al geleverd moeten zijn, maar begin deze week bericht gehad dat het wat later gaat zijn, die arriveert waarschijnlijk pas tussen 1 en 15 februari…

Soit, de situatie zal zich wel gaan normaliseren zeker?  En dan kan ik weer wat meer tijd en moeite aan dit plekje spenderen!

🙂

Die Zeit lauft…

Wat gaat de tijd toch snel, ik ben alweer helemaal in de normale routine vervallen na 2 dagen…  Wel plezant dat we thuiskwamen in een proper huis, dankzij mijn superpoetsvrouw.  Voor de allereerste keer is alles volledig uitgepakt en zelfs grotendeels gewassen geraakt, één dag na thuiskomst.  Tot hiertoe was dat een karweitje dat ik altijd maar voor me uitschoof en het was zeker geen uitzondering als er, twee weken na thuiskomst, nog reiszakken half uitgepakt rondslingerden…  Enfin, zonder de afleiding van een berg huidhoudelijk werk, naast de berg uitpakwerk, ging het behoorlijk vlot!

Mijn gezondheid is min of meer in orde, er is alleen nog een beetje nazorg vereist.  Morgen of overmorgen even langs de huisarts voor controle en binnen 14 dagen nog eens, om te zien of de oorstop echt wel helemaal weg is.  Ik ben nog altijd verkouden, maar dat zal in de loop van de tijd ook wel verdwijnen zeker?

Onze Mickey is ongelooflijk gegroeid in de tijd dat we weg waren, zo heeft hij niet meer die triestige blik die zo kenmerkend is voor kleine poesjes.  Eigenlijk is hij nu een jonge kat, in plaats van een kitten.  Zijn ogen zijn niet meer blauw, maar rookgrijs met een kring van groen en een beetje blauw en bruin, maar hij heet nog altijd Mickey, al noemen we hem meestal Gremlin of Mickey-monster, zeker als hij alweer eens kattekwaad uithaalt.  De zonen zijn nogal gewonnen voor de schrijfwijze Mikki, want dat is cool en Mickey niet…

Mickey/Mikki is nog moeilijk binnen te houden, dus ben ik er gisteren mee langs de dierenarts geweest.  Hij is kerngezond, heeft een goed gewicht en is nu ingeënt tegen zowat alles waar je een kat tegen kan inenten.  Eind volgende week is de bescherming in orde en dan mag hij buiten spelen.  Binnen een maand nog een herhalingsinenting en over een maand of 3, wordt ie een “je-weet-wel-kater“.  Als hij dan onder zeil is, kan hij in een keer ook gechipt worden.  Onzen Ozzy moet ook nog gechipt worden, maar gezien die niet meer onder narcose moet voor ’t één of ’t ander, krijgt die gewoon een kalmeermiddel als hij moeilijk doet.  Er moet namelijk een stukje vacht weggeschoren worden om die chip met een naald onder de huid te brengen en katten laten dat zelden toe.

Oh ja, speciaal voor Annemie, de boeken die ik tijdens de vakantie kocht :

  • everyone worth knowing – Lauren Weisberger (chicklit, schrijfster van “The Devil wears Prada”)
  • Die Knebel von Mavelon – Steffi von Wolff (historische roman)
  • Die Philosophin – Peter Prange (historische roman)
  • The Illuminator – Brenda Rickman Vantrease (historische roman)
  • The Guy not Taken – Jennifer Weiner (chicklit, schrijfster van “Goed in bed”, “In haar schoenen”, …

Tijdens mijn (zieken-)verlof gelezen :

  • Cell – Stephen King (niet lezen vlak voor je gaat slapen…)
  • Panic  – Jeff Abbot (spannende spionage-roman, niet zo mijn genre, maar deze is echt wel boeiend en aangenaam om te lezen.)
  • The Devil Wears Prada – Lauren Weisberger (opnieuw)
  • Een deel van “The Illuminator”.  Dat boek is moeilijk weg te leggen, het speelt in late 14de eeuw, toen elk boek nog met de hand (over)geschreven moest worden.  Die handschriften werden dan “verlicht” met miniatuurschilderijtjes, het werk van een “Illuminator”.