De verleiding, de appel en de slang…

Ons weekendje begon heel goed, vlotjes tot ginder gereden, bagage uitgeladen en heel lekker gaan eten in een echte Italiaanse pizzeria. Daarna een glaasje schuimwijn gedronken bij mijn ouders (die ook daar waren van ’t weekend) en de kinderen mochten daar blijven slapen, dus hoefden we onze caravan niet meer helemaal “om te bouwen”.

Zaterdag op tijd opgestaan, kids bij grootouders achtergelaten en naar Aken gereden, altijd leuk om daar te gaan shoppen! Al bij de eerste juwelierszaak die we passeerden, zag ik juwelen van Thomas Sabo. Hadden ze daar toch wel niet de bedeltjes van de appel en de slang zeker! Alleen was het de slang die helemaal bezet is met steentjes en die was afgrijselijk duur, maar ook waanzinnig mooi…

Na wat wikken en wegen, won de verleiding het van het verstand en vroeg ik of ze Visa accepteerden, natuurlijk hadden de verkoopsters toen door dat de deal rond was. Toen ik mijn kaart wilde pakken, zei mijn ventje dat dat niet nodig was, ik moest het maar zien als een vroeg valentijnsgeschenk! Ik heb gewoon een droomman!!

Op dit moment is het echter wat minder plezant, want ik heb twee zieken te verzorgen… De griep heeft hier namelijk flink toegeslagen en ik ben bijna door mijn voorraad koortswerende middeltjes… Ziek worden in de vakantie dat is toch echt ellendig hé?

Update

Te onthouden :

  • Vertrek nooit, never, nie, jamais op reis zonder je documenten van de mutualiteit, het spaart je niet het lange wachten, maar je moet je tijdens die (in)activiteit tenminste geen zorgen maken, over de factuur van al die onderzoeken.  Dankzij het kaartje van Eurocross, werd alles netjes rechtstreeks aan de verzekering aangerekend, de vraag of een deel van die kosten terug aan mij gefactureerd zullen worden, is een zorg voor later.
  • Kies een gastheer die betrokken is met je welzijn, iemand die een bevriend specialist opbelt en hem overtuigt één van zijn gasten toch nog in zjin overvolle schema te passen, zodat je niet nog eens eerst een paar uur op spoed mag wachten, om dan door een doodvermoeide assistent behandeld te worden.
  • Als je denkt dat er misschien wel een stop in je oor zou kunnen zitten, ga dan voor je vertrek even langs bij de huisarts, lukt dat niet, zorg dan dat er geen water in je oren kan lopen in bad of zeker in het zwembad.
  • Als je ongeveer een kwartier moet rijden om nieuwjaar te gaan vieren op een schip en er hangt sneeuw in de lucht, zet je sneeuwlaarzen dan toch maar in de auto, neem een zaklamp mee en zorg voor een stuk karton, een joga-matje of iets in die aard, zodat je niet in de sneeuw hoeft te knielen, om op weg naar je vakantiewoning de banden van sneeuwkettingen te voorzien, omdat je de laatste steile helling naar je vakantieverblijf niet op geraakt.
  • Beter nog, leg die sneeuwkettingen thuis een keer of twee op de banden, zodat je weet wat je moet doen en waar je op moet letten.

Bijgeleerd :

  • Dat spreekuur in het Duits gewoon “Sprechstunde” is.
  • Dat een “zwembad-oor” een afschuwelijk pijnlijke aandoening is.
  • Dat je best je voorraad serieuze pijnstillers (Brufen – Cataflam – …) meeneemt van thuis, want die heten hier allemaal anders en leg aan een Oostenrijkse neus-keel-oren-specialist maar eens uit, dat aspirine-varianten voor jou geen enkel effect hebben op de absurde pijn.
  • Dat er Oostenrijkse specialisten zijn, die speciaal voor jou op zaterdag en zondag naar hun praktijk komen, omdat ze je van dichtbij willen opvolgen.  Een pak aangenamer dan in ’t weekend elke dag naar de NKO-kliniek in de volgende grote stad moeten rijden.
  • Dat de mooiste bedelarmbanden die van Thomas Sabo Charm Club zijn, maar dat die dingen behoorlijk prijzig zijn.
  • Dat sneeuw vaak makkelijker is om op te wandelen, dan de paden waar gestrooid is.  Die laatste veranderen namelijk in ijspistes als de temperatuur flink onder nul gaat.
  • Dat -14° minder koud kan aanvoelen dan -2° en dat dan weer minder koud kan aanvoelen dan +1,5°.
  • Dat ongeveer de helft  van je vakantie ziek zijn in weze goedkoop is, want die dagen neem je geen kabelliften en maak je geen boottochten of andere dure excursies.  Je gaat niet winkelen en omdat je ventje zo lief is om te koken, ga je niet uit eten.  Alhoewel, als je dat geld dan later spendeert aan een armband die je al heel je leven wilt hebben en een aantal bedeltjes die bij je passen, de situatie terug status quo is natuurlijk.
  • Je het ene boek na het andere verslindt als je ’s nachts niet kan slapen, omdat de helft van je gezicht afschuwelijk veel pijn doet en je toch een beetje afleiding nodig hebt.  Zo raak je toch wat leesachterstand kwijt!
  • Dat het perfect mogelijk is om ca 14 dagen niet aan of omtrent een laptop te komen en toch de blogwereld nauwelijks te missen, al heb ik hier nu weer een pak leesachterstand…   😉
  • Dat je, ook al heb je haast geen pijn meer,  niet kan slapen als je net “Cell” van Stephen King uitgelezen hebt en je nooit meer met dezelfde ogen naar je Motorola-GSM kijkt!  (Ik denk dat de grootmeester van de horror flink gesponsord wordt door desbetreffend bedrijf…)
  • Dat de solden in Oostenrijk al op 27/12 beginnen.

Verworven :

  • Een prachtig skipak van Ulla Popken, spijtig genoeg niet in solden, maar zwart dus eindeloos te combineren met andere jassen.  De broek heb ik lekker ruim genomen, zodat ik ze gewoon over mijn jeans aan kan trekken.  Okay, ik ski wel niet, maar het komt ook van pas om je billen warm te houden als je gaat wandelen in de vrieskou en het zal toch ooit nog wel eens vriezen in de Ardennen zeker?  (Ik heb het toch al één keer kunnen aandoen, nadat ik genoeg hersteld was om weer naar buiten te gaan!)
  • Een armband van Thomas Sabo met een aantal bedeltjes (schoendoos met schoentjes, ballerina’s, een BH’tje, een gelukzwijn, een ster, een handtas, een zonnebril en een edelweiss, het ijskristal was nergens meer te krijgen)
  • Een stuk of 6 nieuwe romans in het Duits en het Engels, veel en veel goedkoper dan de Nederlandse vertalingen.
  • Een “huispak” in zwart fluweel versierd met strass-steentjes. (Pas echt ziek geworden de dag nadat hier de solden begonnen, goeie timing niet?)
  • Een stuk of wat bangelijk mooie bloesjes van de Gerry Weber shop.
  • Een paar waanzinnig mooie beige sneeuwlaarsjes met veters (van Esprit voor de schoenenfreaks).
  • Een interessant boek over optische illusies, met massa’s voorbeelden, voor maar 4,95 euro.

En morgen weer naar huis!

Wodka/orange!

Ik wil nu een wodka/orange!! En de mannen in mijn kot zitten een beetje te discussiëren welke wodka daarvoor gebruikt mag worden… Geen Absolut, geen Smirnoff Black en geen Stolichnaya (uiteraard!!), gelukkig stond er nog Taiga in de “ingemaakte kast”, wodka die we ooit in Oostenrijk ingeslagen hebben aan 5 euro de fles!

Geen superwodka, wel goed genoeg om in appelsiensap te kappen…

Maar kan iemand mij eens uitleggen, waarom ik zo vaak “wodka/orange” tegenkom in de zoektermen? Je kapt gewoon naar smaak appelsiensap en wodka bijeen, en voila! Trouwens, is er nog iemand “out there” die minstens 4 verschillende merken wodka in de diepvries heeft liggen?

(En geen WODCA hé, dat is helemaal iets anders!!)