bloemenpracht

Met het vooruitzicht op een veranda, waar ik zomerbloeiers zonder schade de winter door kan helpen, ben ik me deze week een beetje te buiten gegaan aan surfinia’s, geraniums en fuchsia’s. Omdat de meeste planten nu meer dan 1 zomer kunnen meegaan, heb ik grotere exemplaren gekocht, zo van die grote (hang)potten waar je niet meer aan hoeft te doen, dan neerzetten en genieten van de kleurenpracht. Alleen spijtig dat de meest imposante, een pot vol surfinia’s in alle kleuren, maar één jaar mee zal gaan, want dat schijnt een éénjarige plant te zijn.

De eerste 2 toekomstige veranda-bewoners die hun intrede deden, waren een calamandine (een soort siermandarinekes) en een citroenboompje (inderdaad, van den Aldi). Die laatste staat nu onstuimig in bloei en de geur van de bloemen is onbeschrijflijk heerlijk! Hopelijk komen er van de tientallen bloemen een paar citroenen, want dat blijkt helemaal niet zo vanzelfsprekend te zijn… Enfin, de hommeltjes zijn er in elk geval gek op.

Fuchsia’s hoorden altijd al bij mijn favorieten en dit jaar heb ik echt wel 2 prachtexemplaren te pakken gekregen. Eentje van de soort die zo ongeveer model staat voor “de fuchsia”, je weet wel met die heel grote, roze/witte, dik gevulde bloemen en dan eentje in een roze/paarse combinatie, die bloemen zijn kleiner, maar o zo mooi!

In de garage stonden nog 2 metalen plantenstaanders te verstoffen en die kwamen perfect van pas voor de fuchsia’s. De andere potten staan verspreid over het terras en geven daar een instant vakantiegevoel.

Er wacht ook nog een klimhortensia op een plekje in de volle grond, maar omdat ik daar wat brute kracht voor nodig zal hebben, moet dat plantje geduld oefenen tot het weekend. Hopelijk slaat hij aan en kunnen we binnen een paar jaar genieten van prachtige witte bloemenschermen.

De enige andere klimplant in onze tuin, een paar jaar geleden geplant, heeft dit jaar niet al te veel schade van de winter ondervonden. Vorig jaar waren zowat alle ranken kapot en moest het plantje bijna helemaal opnieuw beginnen. Na wat zoekwerk op het internet, kwam ik erachter dat het om een campsis gaat en dat die vrij gevoelig zijn aan vorst. Hopelijk komen er dit jaar eens bloemen aan, want daarop heb ik al elke zomer tevergeefst gewacht…

Blaffende honden bijten niet!

Vandaag stond ik met een klein hartje voor de oprit van een klant.  Ik moest er iets achterlaten en dat is normaal geen enkel probleem, maar hier liepen er drie gigantisch grote, luid blaffende honden rond in de tuin.  Halverwege de lange oprit stond er een poort, met daarachter de 3 monsters en ik moest mijn spullen gewoon naast die poort achterlaten.  Na wat twijfelen en de telefonische verzekering van de eigenaar dat haar “troeteldieren” niet over die poort konden springen, besloot ik me zo groot mogelijk te maken en liep ik (uiterlijk) zelfzeker, de ca 30 m richting poort, zonder naar die blafbeesten te kijken.

Ze maakten ontzettend veel lawaai, tot ik op ongeveer een meter van de poort was, toen waren ze opeens stil!  Ik heb mijn pakketje tegen de draad achtergelaten, zo dat de honden er zeker niet aan konden en ben gewoon terug naar mijn auto gelopen, met die doodse stilte achter mij.  Voor ik instapte, heb ik nog even gekeken, de drie honden hielden me nog altijd scherp in het oog,  maar ze gaven geen kik!

Ik blijf voorzichtig in de buurt van blafbeesten (groot EN klein), maar nu weet ik toch al, dat het doen alsof je niet bang bent, ook op honden echt wel effect heeft…

Op algemeen verzoek!

barok01.JPG

barok02.JPG

barok03.JPG

flamenco01.JPG

flamenco02.JPG

Extase…

Want ik heb nieuwe schoenen voor de winter, twee paar nog wel! Waanzinnig mooie “Flamenco-schoenen” en prachtige “barokmuiltjes”…

Geen King :-(

Kan je nu geloven, dat in heel Oostenrijk, geen Kingmuntje te vinden is?!!

Een vrouw kan nooit te veel schoenen hebben…

Van ’t weekend waren het Primusfeesten hier in de gemeente. Nu die optredens, dat zegt mij niet zo veel, veel te veel volk en veel te luid voor mijn gevoelige oren. Op het terras voor de plaatselijke bioscoop speelden ze echter film in open lucht, dat stond ons dan weer wel aan!

Natuurlijk toch eens even rondgewandeld, alvorens ons een goei plaatske uit te zoeken op het terras van de cinema. En wat zag mijn alziend oog, schoenen voor een prikje, dat kon ik toch echt niet laten gaan!

schoenen5.jpg schoenen4.jpg schoenen6.jpg

schoenen3.jpgAlleen al voor die doos, wilde ik ze hebben! En dat alles voor 10 euro, dat kan je toch niet laten liggen? Alleen zijn ze zo mooi en zo speciaal, dat ik het bijna zonde vind om ze te dragen… Die tekening op de zool, dat gaat toch binnen de kortste keren helemaal af slijten?  Ze niet dragen is dan ook weer zonde natuurlijk…

schoenen.jpg Deze waren ook 10 euro, laatste paar… Van Scholl, eigenlijk een maatje te groot, maar goed te doen. Ik was ervan overtuigd dat Scholl een garantie was voor gemakkelijk schoeisel, maar in dit geval gaat dat echter niet op.

En nu ik toch bezig was, eindelijk eens foto’s gemaakt van mijn “romeinse slippers” en mijn “goddelijke rode sandalen”! 😉

schoenen8.jpg schoenen9.jpg schoenen7.jpg schoenen2.jpg

MRI…

Straks moet ik een MRI-scan laten maken in het ziekenhuis. Gezien ik niet zo dol ben op kleine ruimtes, kijk ik daar niet echt naar uit. Gelukkig is het dit keer enkel voor mijn knie en moet ik niet helemaal in de vreselijk smalle buis!

Vorig jaar wat gezondheidsproblemen gehad en toen moest er met dat ding een scan van mijn hoofd genomen worden. Man, zolang ik mijn ogen gesloten hield, ging dat nog wel, maar toen ik toch even wilde kijken, moest en zou ik eruit…

Eerst wilde ik deze afspraak annuleren, want mijn knie is al veel beter. Maar het blijft wel een beetje pijn doen en ik heb zo het gevoel, dat één enkele verkeerde beweging genoeg is, om me weer voor een tijdje te immobiliseren.

Ach, ik zal dat wel overleven zeker? Als ze me maar niet vergeten, nadat die scan genomen is! 😉