Verwondering!

ooievaar21.jpgVandaag is de tweeling van mijn schoonzusje en schoonbroer geboren. Een jongentje en een meisje, een koningswens dus… Ik vermoedde al zoiets, maar omdat ze het niet wilden vertellen, bleef het gissen natuurlijk.

Zo meteen gaan we even langs, gelukkig stond de champagne al een paar dagen koud. Ik heb de flessen ingepakt in een koeltas, met een paar koelelementen erbij en we hebben er gelukkig ook aan gedacht, om plastic champagnefluitjes te kopen. Mijn man komt naar huis zo gauw hij kan en dan kunnen we een kijkje gaan nemen bij de trotse ouders en grootouders!

Breek de stilte!

lurking-banner.jpg

Zezunja en haar lief Yuri, namen een fijn initiatief. Dus mensen, lees je hier wel eens mee, laat dan even iets weten, ok? Comments zijn bij mij altijd meer dan welkom en als je comment verdwijnt, dan is het dat de spamfilter een beetje te enthousiast geweest is. Ik probeer dat goed in het oog te houden, maar af en toe vergeet ik het toch na te zien en zo zijn er wel eens dingen door de mazen van het net geglipt vrees ik…

En nu is het aan jou… Hé komaan, laat je gaan!

Ode, aan mijne coiffeur!

rood1.jpgIk ben al heel lang een valse blonde. Mèches, blonderen, balayages, ik heb het allemaal geprobeerd. Ongeveer een half jaar lang heb ik rood haar gehad, maar dat was een lastige kleur… Dat bleef eigenlijk maar 2 weken mooi en ’t was moeilijk om telkens weer op dezelfde kleur uit te komen. Nu van dat rood haar, dat heb ik geweten zenne! Dat hevige (mooi) rood gaat er wel vlug af, maar je kan je haar dus niet meer terug blond laten maken, dat (mottig afgewassen) rood moet gewoon uitgroeien! Nu, bijna een jaar en heel wat balayages verder, is er gelukkig geen rood meer te zien in mijn haardos(ke).

Ik ben heel trouw aan mijn coiffeur en er moet echt wel iets ergs gebeuren, voor ik verander, maar vorig jaar was het van datte en moest ik op zoek naar een nieuwe kapper… Gelukkig vond ik in een buurgemeente een Kreatos, waar ze me helemaal begrepen. De coiffeur en zijn kapsters, zijn allemaal erg goed met de schaar en al heel snel was mijn haar terug helemaal wat het moest zijn.

De balayages, een langdurig proces en voor een ongeduldig mens zoals ik, een verschrikking, werden telkens door iemand anders gedaan en ik was altijd content. Mijn haar knippen hebben zo ook al allemaal gedaan en al heeft ieder zijn eigen stijl, het was altijd echt naar mijn goesting. Deze keer heeft “den baas” echter, zelf de balayage gedaan en die deed dat helemaal anders dan die meiskes.

Ik dacht natuurlijk weer, wat gaat dat hier worden, maar vertrouwde noodgedwongen op zijn vakkennis. Het resultaat was gewoon fantastisch. Hij kleurt niet op goed geluk hier en daar een paar lokken, maar gaat helemaal mee in het groeipatroon van je haar, zodat het er 100% echt en natuurlijk uitziet.

Ondertussen is al heel de familie klant bij dat salon en we zijn nog nooit teleurgesteld thuis gekomen. Nu heb ik echt een team kappers gevonden waar ik, zonder angstige twijfels, tegen kan zeggen “Doe het maar zoals je het zelf het beste vindt, jij bent de professional!”, ik heb er nog genen enen keer spijt van gehad!

Gunter Lamoot

lamoot.JPGIk kijk graag naar Comedy Casino, nu ook naar de Comedy Casino Cup. Veerle is mijn favoriet, gewoon omdat dat een grappige madam is en omdat ik dat Gents typetje dat ze speelt geweldig vind. Ik snap niet waarom iedereen haar daar vanaf wilt brengen… Nu die Philip van de Colruyt en Xander zijn ook erg goed, ik kan niet zeggen wie ik beter vind, maar ik vind dat wij vrouwen, onze gendergenoten moeten steunen. En een vrouw die op een podium staat de vertellen dat ze een “vrie schuun kutje” heeft en dat doet met een présence van ik weet niet wat, die verdient het om te winnen!

Maar daar wilde ik het niet over hebben, ik wilde het hebben over Gunter Lamoot. Die mens is ontzettend grappig, maar zit meestal net op de grens tussen wat leuk is en wat er net over is. Hij balanceert op die grens als een koorddanser en hij heeft geen schrik om op zijn gezicht te gaan. Heel af en toe dondert hij even van die koord, maar hij slaagt er altijd in om zich bliksemsnel te herpakken en dat vind ik een geweldige kwaliteit in mensen.

Als Véronique had hij zijn momenten, dingen waar je van denkt “Hoe komt die mens daarop?”, zit die met zijn maten op café en zegt hij “Laat ik het eens over twee skippyballen hebben, een gele en een rooie!”. Als dat in het buitenland op TV zou komen, wat zouden ze er daar dan van vinden?

Ik heb mij nog geen moment verveeld met naar hem te kijken, die mimiek, dat accent, die dingen die hij er botweg uitslaat, soms word ik rood in zijn plaats, maar het blijft onzettend grappig.

Als ik hem zou moeten beschrijven, zou ik zeggen, hij lijkt een beetje op de prins van Sneeuwwitje, dat bleke vel, die rozige wangen, die donkere krullen. Alleen is het dan de stoute tweelingbroer van de prins, die met de slechte gewoonten, die regelmatig wat te lang in het café blijft hangen, niet echt zo gezond eet en een beetje te weinig slaapt.

(Met dank aan Telenet voor het beeldmateriaal, want met mijn digicorder kon ik het beeld bevriezen, om deze foto te maken.)

De kloof tussen man en vrouw…

kloof1.JPGNaar aanleiding van het boek “Inez en zo” begon ik te mijmeren over het verschil tussen wat van mannen en vrouwen verwacht wordt. Als er bijvoorbeeld een schoolreünie georganiseerd wordt, dan maakt het toch een groot verschil uit of je een man of een vrouw bent? Als man is het belangrijk welke studies je gedaan hebt, of je een interessante (goedbetaalde) baan hebt en nog belangrijker, in wat voor auto je rijdt. Heb je dan ook nog een “trophy wife”, dan kan het helemaal niet meer stuk…

Als vrouw zijn er maar twee vereisten, heb je een man aan je zij en hoe goed verdient die… Of je gestudeerd hebt en/of een chique job hebt, lijkt voor de andere vrouwen niet al te veel uit te maken. Ik werk omdat ik dat zelf wil, omdat ik financieel onafhankelijk wil zijn en aan niemand verantwoording wil afleggen over mijn uitgaven. Maar zo zien die andere madammen dat niet, het lijkt voor hen net een nadeel te zijn dat je werkt, dat je zo dom was om een man in huis te halen die je niet wilt onderhouden…

Dat bewijst eens te meer mijn theorie dat ik niet echt een vrouw ben, ik ben gewoon een “vent met tetten”… Ook al heb ik alle attributen en val ik op echte venten, mijn hersens lijken te functioneren zoals die van een man. Zo ben ik niet geweldig multi-tasking en ben ik blind voor al die ongeschreven, onuitgesproken omgangsregels die andere vrouwen vanzelfsprekend schijnen te vinden.

In mijn omgang met andere mensen merk ik dat ik met mannen veel vaker op dezelfde golflengte zit dan met vrouwen. De madammen waar ik goed mee overweg kan, zijn degenen die een beetje zijn zoals ik, rechttoe rechtaan. Ik heb lang geprobeerd om me in te leven in de “echte” vrouwen, maar ben tot het besef gekomen dat me dat toch nooit zal lukken en dat ik dat eigenlijk ook niet echt wil…Ik ben ik en mensen moeten me maar nemen zoals ik ben!