GVD!!!!

Vanmiddag met mijn werkschoenen in een hondenstr*nt getrapt, zo’n vies oranje exemplaar, dat nog redelijk vers was en in zich dus lekker diep in elk hoekje en kantje van de profielen van mijn super-antislip-zolen nestelde! Tof zenne…

Wat voor vetzakken laten hun hond op het voetpad sch**ten en voelen zich dan te goed om die smeerlapperij op te ruimen? Ik snap dat dus niet hé, echt niet! Is dat nu zo moeilijk om je sporen uit te wissen? Als ik had geweten, welke viezerik van een honden-eigenaar voor die drol verantwoordelijk was, had ik hem netjes in zijn brievenbus geschoven, desnoods met de hand! (Komt die bus desinfecterende gel in mijnen auto toch nog eens van pas!)

Tot overmaat van ramp stond ik in een straat, waar geen sprietje gras te bekennen was en ook geen stokje om die stinkende substantie van tussen de groeven onder mijn schoenen te krabben. Na wat over de grond en tegen de drempel schuren, zag ik wat verder van dat wit zand liggen, daar maar wat in staan twisten, zodat er tenminste een dikke laag zand tussen die vetzakkerij en mijn auto-mat zat!

Enfin, rest mij nog de taak om de rest van dat stinkspul met een saté-stokje uit die profielen te peuteren…

Tomtom²

Vandaag moest ik op cursus, zo ergens in de Brusselse rand. Was ik weer eens gelukkig dat ik mijn Tomtommeke mij de weg kon laten wijzen! Een grappig detail, ik reed (en stond stil, file natuurlijk) een hele tijd achter iemand die ook een Tomtom op zijn voorruit had plakken en (vanzelfsprekend) dezelfde kant uit moest als ik. Zo kreeg ik de visuele aanwijzingen in tweevoud…

🙂

Kermiskoers…

wegenwerken3.jpgAlsof ik nog niet genoeg te stellen heb met al die wegenwerken, sluiten ze nu ook nog eens Rotselaar en de helft van Werchter af… Voor één of andere stomme kermiskoers dan nog! Wie uit de richting van Aarschot komt, moet verdomme serieus omrijden, om daar voorbij te geraken hoor.

Een Tomtom slaat op zo’n moment volledig tilt natuurlijk, ah ja, die wil je altijd zo snel mogelijk terug naar “de kortste weg” leiden!

Gelukkig was de Tour nog niet in Parijs gearriveerd, anders had ik daar ook nog moeten omrijden… 😉

Waarom organiseren ze die onnozele hinderlijke toestanden niet gewoon op een zondag? Dan zijn de meeste weggebruikers uit vrije wil onderweg en moet je dat gedoe er maar bijnemen. Maar nee, op een gewone werkdag, of liever nog, de laatste werkdag van een loodzware week natuurlijk.

Hoe iemand dat nu plezant kan vinden, of boeiend om naar te kijken, dat is me al helemaal een raadsel, dat is toch ongelooflijk saai? Maar ja, voor mij geldt dat evengoed voor voetbal of tennis natuurlijk… Dat mensen zelf aan sport willen doen, tot daar aan toe, maar staan supporteren als wildvreemde mensen tegen een balletje schoppen of op een fiets voorbij rijden, wat heb je daar nu aan? Ik snap dat echt niet…

Ritsen?

Wat lees ik bij mijn favoriete chocolatier? Automobilisten die een wegversmalling naderen, bijvoorbeeld bij wegenwerken, voegen veel te vroeg in op de overblijvende rijstroken, soms meer dan een kilometer voordat het nodig is. Daarna staan ze zich collectief te ergeren aan de zogenaamde “snelheidsduivels” die helemaal tot aan de wegversmalling rijden, om daar in te voegen.

Heel vaak zie je dan, dat men het deze chauffeurs erg moeilijk maakt bij het ritsen, want de anderen zien dat doorrijden als een daad van agressie. Het is toch niet eerlijk dat zij heel de tijd hebben moeten staan schuiven en die ander dan zomaar kan invoegen?

Toch zijn het net deze mensen, die het helemaal verkeerd doen. Het is de bedoeling dat je alle beschikbare rijstroken gebruikt, voor zover dat mogelijk is. Pas op de plaats van de wegversmalling moet je netjes ritsen. Anders verleng je de probleemzone en zorg je dus voor meer file! Trouwens, als iedereen netjes aanschuift tot aan de wegversmalling, kan niemand tegen hoge snelheid de hele file voorbij steken, want alle beschikbare rijstroken zijn in gebruik…

Stel, er zijn wegenwerken over een afstand van 2 km, met daarvoor waarschuwingsborden om de automobilisten te laten weten, dat één of meerdere rijstroken versperd zullen zijn. Dat resulteert in een flessenhals van ongeveer 2 km. Als de chauffeurs echter al ruim 1 km voor de werken, allemaal op één rijstrook gaan rijden, zorgen zij er zo voor, dat de flessenhals beduidend langer wordt, met als resultaat meer hinder.

Ik moet zeggen dat ik me vroeger ook heb staan ergeren aan chauffeurs die de hele file voorbijreden, om dan op het einde in te voegen. Tot ik de gang van zaken te zien kreeg in een TV-programma, nu toch al wat jaren geleden. Sindsdien hoor ik dus bij die ambetanterikken waar de meerderheid zich zo aan ergert. Al flits ik de files nooit voorbij, ik rij daar zo wie zo trager, voor het geval iemand op de gedachte zou komen, om plots naar mijn rijstrook uit te wijken…

Huisnummervrees?

Soms vraag ik mij af, waarom zijn er zoveel huizen waar nergens op de gevel een huisnummer te vinden is? Soms zie je dat er ooit een poging is gedaan, maar die is dan door de tand des tijds totaal onleesbaar geworden…

Ons huisnummer staat in koeien van letters op de gevel, mijn ouders hadden toen juist zo van die tegelkes uit Spanje meegebracht. Ze wisten dat ik dat schoon vond en toen kon je die hier in België nog niet zo gemakkelijk krijgen.

Wat voor mij vanzelfsprekend is, blijkt voor andere mensen niet echt een prioriteit te zijn. Ga maar eens in een nieuwe verkaveling een huis zoeken, vaak is dat gewoon een ramp, dan kan je op goed geluk een werkman aanspreken, in de hoop dat er iemand een plan heeft.

Meestal moet ik in zo’n geval naar de klant bellen en vragen, “’t Hoeveelste huis het is en vanwaar ik moet beginnen tellen?” of “Is het dat huis met die groene ramen of dat met die grijze garagepoort?” of “Of is het dat met die bleke steen of dat met die zwarte/rode steen?” of meer van dat fraais… Je huisnummer op een briefje schrijven en dat voor een raam zetten of plakken, dat is toch echt maar een kleine moeite?

Langs drukke wegen is dat ook zo plezant, je probeert zo traag mogelijk te rijden, zonder verkeersagressie uit te lokken, maar de meeste huisnummers ontbreken of zijn piepklein en niet leesbaar vanop de weg. Gelukkig brengt mijn Tomtom mij meestal wel redelijk goed in de buurt, maar af en toe kan die er ook ferm neffest zitten hoor!

Zou dat een mooie latijnse naam hebben, zo’n fobie voor huisnummers? En zouden er dan ook speciale zelfhulpgroepen voor zijn?

Vorig jaar…

sneeuw.jpgBen ik echt de enige die nog weet dat er vorige winter en de winter daarvoor, in de Ardennen onzettend veel sneeuw lag, echt weken aan een stuk? Dat op de camping een aantal voortenten het begeven hebben, onder het gewicht van bijna een halve meter sneeuw. Hoe ik meer glijdend dan rijdend met een bang hart, mijn weg naar huis heb moeten zoeken… Na wandelingen door sneeuw die op sommige plekken meer dan kniehoog lag. Man was dat vermoeiend!

Dat in Duitsland de overkoepeling van een schaatsbaan ingestort is en mensen wanhopige pogingen ondernamen om, met gevaar voor eigen leven, de sneeuw van hun dak te scheppen, omdat daken in Beieren nu eenmaal niet voorzien zijn op een sneeuwlaag van meer dan drie meter dik.

bloem_bij.JPGBen ik de enige die zich herinnert, dat er vorig jaar op de radio bericht werd, dat het in april nog zo koud was, dat de imkers zich zorgen maakten over de bijen? Dat terwijl zowat de hele wereld, na één (1) warme winter, volledig lijkt op te gaan in de massahysterie rond de opwarming van de aarde…

Voor de rest, ik heb een poging gedaan om bij te lezen, maar ik ben nog niet rond geraakt…

Wegenwerken!

wegenwerken2.jpgIk ben erg veel op de baan voor mijn werk en ik kom in die tijd ongelooflijk veel wegenwerken tegen! Vandaag ben ik ruim drie kwartier bezig geweest om op één adreske te geraken… Langs alle kanten geprobeerd, mijn Tomtom sloeg compleet tilt natuurlijk, gelukkig lag de wegenatlas nog in mijn auto! De combinatie van de twee bracht me dan uiteindelijk op de juiste plek. Op een gegeven moment zat ik op minder dan een halve kilometer van mijn bestemming, maar alweer werd ik geconfronteerd met wegenwerken en die mannen zetten hunne camion eens niet efkes opzij opdat je zou kunnen passeren hé, ah nee, je moet den toeristische toer van de gemeente doen en hopen dat je een gaatje vind in het maas van opgebroken wegen…

wegenwerken3.jpgMoegetergd vraag ik aan die mannen, hoe ik dan wel in die bepaalde straat kon geraken. Met de uitleg die zij gaven stond ik een paar minuten later weer voor hun neus, volgens mij doen die dat expres!

Langs een weg die volgens het verkeersbord doodliep, maar volgens mijn Tomtom niet, ben ik toch op mijn bestemming geraakt. Op weg naar mijn volgende adreske, stond er alweer een hek om de weg af te zetten. Diene voor mij reed door, dus ik dacht, ik ga dat ook maar proberen, passeer ik toch langs diezelfde plek waar ze mij een uur daarvoor niet wilden doorlaten en in een rondeke stuurden! Daar had ik dus zo lang voor omgereden, terwijl ik echt vlakbij mijn bestemming was.

wegenwerken.jpgEn dan vragen ze hun eigen af waarom mensen zo weinig sympathie hebben voor wegenwerkers, mottig word ik daarvan!! Na mijn laatste klant, wou ik naar huis rijden, ge moogt eens raden, weeral wegenwerken! Dus ik moest nog ne keer omrijden… Groot was mijn verbazing dat op die omleiding, ook wegenwerken bezig waren en ik alweer niet door mocht! Is er dan geen enkele coördinatie voor die dingen? Waar vlak voor de verkiezingen, half België openlag, ligt nu de andere helft open, terwijl die andere werken nog altijd niet voltooid zijn! Er wordt ook niet echt in een serieus tempo gewerkt hé, acht keren op tien als ik daar passeer, is er gewoon niemand bezig. De logica snap ik ook niet, je zou toch zeggen, we leggen eerst dat stuk open en daarna dat stuk en zo verder tot alles gedaan is. Maar nee, ze werken op vijf plaatsen tegelijk, of beter, ze leggen vijf stukken straat open en werken maar op eentje…

*********

De foto’s zijn niet van de wegenwerken waarover ik schreef. Op de plek waar ik ze genomen heb, laten ze mij tot hiertoe altijd nog door, waarschijnlijk zijn ze de uitzondering die de regel bevestigt…