Eigenlijk

Eigenlijk moest ik nu aan het inpakken zijn, maar ik geraak maar niet gestart… Ons mannen hun kleren zijn al ingepakt, die van mijn ventje ook, maar ik kijk vooral op tegen het inpakken van mijn eigen kleding en de rest van de rommel (toiletgerief, medicatie, schoenen, handdoeken, enz), ik stel het dus de hele tijd uit, tot wanhoop van mijn wederhelft, die liefst vorige week de auto al had ingeladen…

Gelukkig heeft hij nog niet al te veel last van pre-vakantie-stress!! 🙂

update

Okay, nu is het echt wel lang geleden… Niet dat ik geen interesse meer heb in bloggen, helemaal niet, ik kom er gewoon niet aan toe. Tot dit moment was de zomer behoorlijk druk en de weekends goed gevuld en we zijn nog geeneens op vakantie geweest!

Maar nu is die vakantie niet zo ver meer weg, eind volgende week vertrekken we weer naar Oostenrijk! Ik moet nog 4 dagen werken, dat gaan 4 erg drukke dagen zijn. Maar dat soort dagen vliegt voorbij natuurlijk en ik ben stilaan echt wel aan vakantie toe!

We zijn een paar weekends naar de Ardennen geweest, we hebben een superplaatsje gekregen op de camping, de plek die ik al de hele tijd zo graag wilde hebben! Toen die favoriete locatie vrij kwam, hebben we geen moment getwijfeld, ook al keken we op tegen het werk. Maar de verhuis ging erg vlot en nu hebben we veel meer plaats en wat het belangrijkste is, een boom en daarmee dus zowat de hele dag ruim voldoende schaduw.

Een verlengd weekendje in de Ahr-streek bracht wat afwisseling. Mijn ventje kreeg een Bongo-bon voor zijn verjaardag en zo kwamen we in Mayschoss terecht. Een prachtige streek vol wijngaarden, die heerlijke wijn voortbrengen. De omgeving lijkt een beetje in de jaren 70 te zijn blijven hangen en is bovendien zowel ruig als vriendelijk en daardoor gewoon sprookjesachtig.

Op school waren de kinderen er alletwee door, al waren de resultaten niet echt wat ze konden zijn. Ons mannen zijn nogal rap content, een pak rapper als wij. Soit, vanaf september heb ik twee zonen in het hoger middelbaar, de jongste begint aan de latijn-wiskunde, de oudste kiest opnieuw voor wetenschappen-talen.

Onze jongste is straf aan het vrijen en heeft het gepresteerd om, op anderhalve maand, voor een kleine 500 euro te sms’en… Dat was efkes verschieten, zowel het amoureuze als het financiële aspect! Het overgrote deel van die berichtjes werd verstuurd toen ze bij hun pa op vakantie waren. We hebben uitgerekend dat dat zo ongeveer 10 sms’jes per uur moeten zijn geweest, ik snap dus niet dat mijn ex dat niet in het snuitje had. De enige verzachtende omstandigheid is dat ze daar geen internet hebben en ook geen vaste telefoon, dus sms’en was zowat de enige mogelijkheid om met elkaar in contact te blijven…

Overmorgen vertrekt onze dure zoon op kamp met de Chiro, tot gisteren twijfelde ik of ik hem zijn GSM zou laten meenemen, maar daar ben ik nu wel uit, dat ding blijft netjes thuis!

Met de katten gaat het ook prima, al heeft onze Mickey met zijn dikke pels soms wel wat last van de warmte. Als het regent, heeft hij ook heel wat te stellen met die bontjas van hem. Dan komt hij verontwaardigd mauwend binnen en dan wil hij lekker afgedroogd worden. Gekke kat toch? Als Ozzy ons met een handdoek ziet komen, kan hij niet snel genoeg weg zijn, Mickey niet, die laat het zich snorrend welgevallen…

🙂

Kakkewiet in bad

Er zit nu heel regelmatig een merel op ons terras, we denken dat het onze Kakkewiet is, maar zeker zijn we natuurlijk niet. Stom dat ik hem/haar niet geringd heb! Het is in elk geval de enige merel die zo dicht bij het huis komt.

Tijdens het “klasseren” van mijn foto’s, kwam ik deze nog tegen en die wilde ik jullie niet onthouden. Zoals je kan zien, was ons vogelke heel proper op zichzelf, maar maakte hij wel een bende van zijn omgeving!

😉

Kakkewiet – update

Onze “baby” woont sinds gisteravond in een kleine kartonnen doos, want de bloempot/nest waar hij eerst in verbleef, gaf hem zo te zien niet genoeg bewegingsvrijheid. Nu zit hij in een plastic bak (van ijsroom) die hem net genoeg ruimte geeft om zijn vleugeltjes te spreiden. Hij zit op een flink aantal lagen keukenpapier, zodat we die bak gemakkelijk proper kunnen houden. Als zijn “nest” vuil is, pakken we hem voorzichtig op en halen één laag keukenpapier weg, om de zoveel tijd moet je dat natuurlijk wel bijvullen.

De plastic bak staat in een kartonnen doos, die ongeveer 2 keer zo lang is als de bak. Als we zijn “nest” dan helemaal moeten verschonen, kan hij veilig in de ruimte naast de bak zitten. Hem uit de doos halen is geen optie, want dan slaat hij zijn vleugeltjes uit als je hem loslaat en is het moeillijk om hem weer te vangen, zonder hem pijn te doen.

Vliegen kan hij nog lang niet, de veren aan zijn vleugels zijn nog niet helemaal klaar, maar als hij die vleugeltjes uitslaat, merk je dat er verbazend veel kracht in zo’n klein beestje zit.

Per keer eet hij 8 à 10 grote meelwormen, bepaald geen makkelijk voedsel om te geven. Die beesten wriemelen natuurlijk voor hun leven en slagen er soms zelfs in, om weer uit zijn bek te kruipen! Ik vind dat eigenlijk best wel moeilijk, om levende beestjes te voederen, dus ik maak ze meestal dood, net voor ik ze aan Kakkewietje geef. Vreemd genoeg blijven ze dan nog een hele tijd kronkelen, ook als is hun kop eraf.

Tussendoor slaapt hij, met zijn oogjes een heel klein beetje open en dan ziet hij er zo schattig uit, dat je met tegenzin de doos weer dicht doet. Ik heb natuurlijk wel gaten in de doos geprikt. Volgens de info die ik hier en daar op het net vond, is dat de veiligste manier om hem warm te houden en ervoor te zorgen dat hij zich geen pijn kan doen. De doos staat in de bijkeuken, daar is het donker en het is er lekker fris.

Als we morgen betere pleegouders vinden, zal het moeilijk zijn om hem af te geven, ook al weten we dat hij daar veel betere kansen heeft dan bij ons…

F*ck!

Een “wijvenweek” net als ik even een “kleine” pauze neem! 😦

😉

:-) / :-(

🙂

  • Een boetiek in de gemeente waar ik woon, verkoopt de juwelen van Thomas Sabo!!  Nu kan ik daar regelmatig eens langs gaan en moet ik niet elke keer naar Aken om mijn collectie uit te breiden.
  • Op de een of andere manier kan ik horen dat er iets veranderd is aan die armband, mijn gehoor blijkt dus toch nog dik in orde, dat ondanks het feit dat ik best wel veel op fuiven en in discotheeken te vinden was in mijn jonge jaren…
  • Onzen Ozzy is min of meer aan een charme-offensief begonnen, zou hij denken “Ze gaan dat grijs rotjong blijkbaar toch niet buiten gooien, dan zal ik maar zorgen dat ik de lieveling van mijn mensen ben!”, want de laatste dagen komt hij ineens veel meer flodderen en knuffelen en laat hij zich zowaar aaien zonder gevaar van tanden en klauwen.
  • Onze Mickey is nu al aan het puberen en floddert dus niet meer zo vaak, maar als hij het wel doet, is het ook met heeeel veeeel enthousiasme!
  • Deze week komen er verschillende aannemers langs, om te kijken wat ze voor ons zouden kunnen betekenen.  Er komt dus eindelijk een beetje schot in de zaak.  Al dat zoeken via internet was niet alleen frustrerend, het leverde ook weinig op.  In de ouderwetse papieren Gouden Gids, vond ik een stuk of tien potentiële kandidaten op een half uurtje tijd!
  • Ik krijg geld terug van de belastingen.  Geen fortuin, maar wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd, niet?
  • Mijn “nieuwe” poetsvrouw, is mogelijk nog beter dan de eerste en ik ben al helemaal gewend aan haar zonnige karakter. Ze is vrolijk, behulpzaam, ze neemt initiatief en ze heeft zowat alles hier al naar haar hand gezet!
  • Er is een nieuw seizoen van “Toast Kannibaal” gestart, waar vinden ze toch mensen die daar aan mee willen doen?  Ze gaan daar wat meemaken, ze eten daar hond, wassen hun eigen met pis, leggen de nog warme ingewanden van een pas geslachte geit, op het gezicht van een zieke en meer van die leuke dingen!  Spijtig dat ik het eerste seizoen gemist heb…

😦

  • De mazout was vorig weekend ineens op.  En weet je wanneer we dat gemerkt hebben?  Op zaterdagavond om half zes!  Gelukkig zijn ze maandag al in de voormiddag komen leveren, tegen ’s avonds was het hier weer lekker warm en hadden we ook terug warm water (want dat mis je toch het meest).
  • De mazout is echt wel ontzettend duur…  Ca 750 euro voor 1000 liter, te zeggen dat we 8 jaar geleden ongeveer 18.000 fr betaald hebben voor 3000 liter!
  • De vallingen blijven hier maar circuleren, als de ene er eindelijk wat door komt, begint een ander te snotteren en te hoesten.
  • De tijd rond pasen is geen goed moment om gezonder en vooral calorie-armer te eten, die witte paaseitjes van Milka zijn gewoon verslavend…
  • We moesten instappen in het zogenaamde “dif-tar-systeem”, dus ipv zakken, hebben we nu naast de (eerder kleine) groene bak, ook een (eerder kleine) zwarte bak.  Na dik een week, zit die bak bomvol en de vuilkar komt pas maandag!
  • Ze hebben weeral eens onze blauwe zak laten staan en er zo’n mottige rode sticker opgeplakt.  Waarschijnlijk omdat er een zwart bakje inzit, van het juiste materiaal (PE), maar niet van het juiste formaat, want het is geen flacon of fles…  Dat is toch om horens van te krijgen

Just a second…

Heel even, zet het leven me terug op mijn plaats, op National Geographic een docu over Ayrton Senna, die ik, in een voor mij vrij ver verleden, life zag verongelukken op TV, omdat mijn ex nogal een “sportliefhebber” was. Ik weet dat ik er toen een tijdje echt niet goed van was. Een man van in de 30, ongelooflijk succesvol, tot het lot hem opeens niet meer zo gunstig gezind was…