Eigenlijk

Eigenlijk moest ik nu aan het inpakken zijn, maar ik geraak maar niet gestart… Ons mannen hun kleren zijn al ingepakt, die van mijn ventje ook, maar ik kijk vooral op tegen het inpakken van mijn eigen kleding en de rest van de rommel (toiletgerief, medicatie, schoenen, handdoeken, enz), ik stel het dus de hele tijd uit, tot wanhoop van mijn wederhelft, die liefst vorige week de auto al had ingeladen…

Gelukkig heeft hij nog niet al te veel last van pre-vakantie-stress!! 🙂

Meet Kakkewiet!

Ik denk dat onze Kakkewiet een mereljongske is, eentje dat wat overmoedig is geweest en het nest wat te vroeg verlaten heeft. De kinderen vonden hem (of haar) op het gazon en namen hem direct in bescherming. Voor de kattenhaters onder jullie, hij mankeert helemaal niks, dus Ozzy en Mickey hebben hem zeker niet te grazen genomen! (Ze hebben er zelfs niet eens veel intresse voor eigenlijk.)

De pieren die de zonen gevangen hadden, gingen er heel goed in en die kweek bleef maar open gaan… ’t Was wel efkes moeilijk om het voeren onder de knie te krijgen, je moet dat bijna in zijn keelgat duwen, zodat hij enkel maar moet slikken.

Na wat surfen werd het duidelijk dat Kakkewietje minstens tot maandag op ons aangewezen zal zijn, geen enkel vogelcentrum was bereikbaar, of het moest zijn voor echte noodgevallen.

Gezien het pierenvangen nogal veel tijd in beslag nam en dat beestje ongeveer constant wil eten, ben ik met mijn oudste zoon op zoek gegaan naar meelwormen. In de derde winkel was het prijs, een zakje vieze wriemelbeestje rijker, togen we weer naar huis.

Ze vallen wreed goed in de smaak moet ik zeggen, hij heeft volgens mij al 2 keer zijn lichaamsgewicht in die beesten binnengespeeld. Zijn naam kreeg hij omdat hij zo ongeveer even snel kan kakken, als dat hij kan eten…

Zij die de komende nachten gaan moeten opstaan om een klein vogelke eten te geven, groeten u!

😉

Hasta la Vista baby!

Al de hele week voel ik me een beetje grieperig en het wordt er bepaald niet beter op.  Wreed spijtig, want ik keek eigenlijk echt wel uit naar de blogdrink vanavond!  Soit, ik hoop dat dit leuke initiatief niet eenmalig zal zijn, dan kan ik volgende keer mijn schaai inhalen…

Vanavond dan maar wat wennen aan Vista, want dat verschilt zo ingrijpend van mijn oude Windows, dat ik er wel wat moeite mee heb!  Dat mijn hoofd momenteel bepaald niet helder is, helpt me natuurlijk ook niet echt vooruit.  Het is zoeken en proberen en vooral veel vloeken!  Zo krijg ik mijn foto’s niet kleiner, ik kan er alleen een stuk uitsnijden. 

Waarschijnlijk is dat allemaal poepsimpel en zoek ik het weer veel te ver.  De foto van het Mickey-Monster in de sidebar kan ik dus nog niet vervangen, maar op deze foto kunnen jullie in elk geval al zien hoe hard dat beestje groeit!!

mickeymonster.jpg

Ikea, goed idee?

Toen we vanmorgen bij de Ikea arriveerden, dacht ik dat het dit keer wel zou meevallen met de drukte. De parking was niet eens halfvol en ik kon nog in de kelder parkeren, vlakbij de ingang zelfs…

Eens binnen was ik snel een illusie armer, zelfs om 11 uur ’s morgens was het er al veel en veel te druk naar mijn goesting. En wat mensen zo leuk vinden aan ultra traag slenteren, dat begrijp ik niet -liefst met 4 of 5 naast elkaar of pa met een kar en ma met een buggy- zodat mensen zoals ik, die al wel weten waar ze voor komen, vooral niet voorbij kunnen steken! Gelukkig kan je hier en daar een hoek afsnijden, anders was ik stante pede omgekeerd denk ik.

Enfin, ik heb mijn bureaustoel, niet die ene die ik op oog had, want die viel IRL enorm tegen, maar eentje in zwart/fuchsia, waarvan ik zeker ben dat het een stevig model is, want de kinderen hebben er ook zo eentje, in de zwart/gele uitvoering en die is na een jaar nog altijd helemaal heel!

Volgende halte was het beddengoed, want iedereen was toe aan een nieuwe dekbedovertrek. De kinderen hebben gekozen voor combinaties van gifgroen en inktzwart, ik voor satijnen streepjes in warme kleuren. De zonen hebben ook nieuwe matrassen, die waren echt wel aan vervanging toe, alleen wat doe ik met de oude?

De bedden zijn verschoond, de was is gesorteerd en de eerste lading zal binnen een half uur of zo richting droogkast kunnen. Zelfs de strijk is gedaan! Ik sta tegenwoordig vaak versteld van mezelf, nooit gedacht dat een superpoetshulp zo’n effect op mij zou hebben…

😉

Update

Te onthouden :

  • Vertrek nooit, never, nie, jamais op reis zonder je documenten van de mutualiteit, het spaart je niet het lange wachten, maar je moet je tijdens die (in)activiteit tenminste geen zorgen maken, over de factuur van al die onderzoeken.  Dankzij het kaartje van Eurocross, werd alles netjes rechtstreeks aan de verzekering aangerekend, de vraag of een deel van die kosten terug aan mij gefactureerd zullen worden, is een zorg voor later.
  • Kies een gastheer die betrokken is met je welzijn, iemand die een bevriend specialist opbelt en hem overtuigt één van zijn gasten toch nog in zjin overvolle schema te passen, zodat je niet nog eens eerst een paar uur op spoed mag wachten, om dan door een doodvermoeide assistent behandeld te worden.
  • Als je denkt dat er misschien wel een stop in je oor zou kunnen zitten, ga dan voor je vertrek even langs bij de huisarts, lukt dat niet, zorg dan dat er geen water in je oren kan lopen in bad of zeker in het zwembad.
  • Als je ongeveer een kwartier moet rijden om nieuwjaar te gaan vieren op een schip en er hangt sneeuw in de lucht, zet je sneeuwlaarzen dan toch maar in de auto, neem een zaklamp mee en zorg voor een stuk karton, een joga-matje of iets in die aard, zodat je niet in de sneeuw hoeft te knielen, om op weg naar je vakantiewoning de banden van sneeuwkettingen te voorzien, omdat je de laatste steile helling naar je vakantieverblijf niet op geraakt.
  • Beter nog, leg die sneeuwkettingen thuis een keer of twee op de banden, zodat je weet wat je moet doen en waar je op moet letten.

Bijgeleerd :

  • Dat spreekuur in het Duits gewoon “Sprechstunde” is.
  • Dat een “zwembad-oor” een afschuwelijk pijnlijke aandoening is.
  • Dat je best je voorraad serieuze pijnstillers (Brufen – Cataflam – …) meeneemt van thuis, want die heten hier allemaal anders en leg aan een Oostenrijkse neus-keel-oren-specialist maar eens uit, dat aspirine-varianten voor jou geen enkel effect hebben op de absurde pijn.
  • Dat er Oostenrijkse specialisten zijn, die speciaal voor jou op zaterdag en zondag naar hun praktijk komen, omdat ze je van dichtbij willen opvolgen.  Een pak aangenamer dan in ’t weekend elke dag naar de NKO-kliniek in de volgende grote stad moeten rijden.
  • Dat de mooiste bedelarmbanden die van Thomas Sabo Charm Club zijn, maar dat die dingen behoorlijk prijzig zijn.
  • Dat sneeuw vaak makkelijker is om op te wandelen, dan de paden waar gestrooid is.  Die laatste veranderen namelijk in ijspistes als de temperatuur flink onder nul gaat.
  • Dat -14° minder koud kan aanvoelen dan -2° en dat dan weer minder koud kan aanvoelen dan +1,5°.
  • Dat ongeveer de helft  van je vakantie ziek zijn in weze goedkoop is, want die dagen neem je geen kabelliften en maak je geen boottochten of andere dure excursies.  Je gaat niet winkelen en omdat je ventje zo lief is om te koken, ga je niet uit eten.  Alhoewel, als je dat geld dan later spendeert aan een armband die je al heel je leven wilt hebben en een aantal bedeltjes die bij je passen, de situatie terug status quo is natuurlijk.
  • Je het ene boek na het andere verslindt als je ’s nachts niet kan slapen, omdat de helft van je gezicht afschuwelijk veel pijn doet en je toch een beetje afleiding nodig hebt.  Zo raak je toch wat leesachterstand kwijt!
  • Dat het perfect mogelijk is om ca 14 dagen niet aan of omtrent een laptop te komen en toch de blogwereld nauwelijks te missen, al heb ik hier nu weer een pak leesachterstand…   😉
  • Dat je, ook al heb je haast geen pijn meer,  niet kan slapen als je net “Cell” van Stephen King uitgelezen hebt en je nooit meer met dezelfde ogen naar je Motorola-GSM kijkt!  (Ik denk dat de grootmeester van de horror flink gesponsord wordt door desbetreffend bedrijf…)
  • Dat de solden in Oostenrijk al op 27/12 beginnen.

Verworven :

  • Een prachtig skipak van Ulla Popken, spijtig genoeg niet in solden, maar zwart dus eindeloos te combineren met andere jassen.  De broek heb ik lekker ruim genomen, zodat ik ze gewoon over mijn jeans aan kan trekken.  Okay, ik ski wel niet, maar het komt ook van pas om je billen warm te houden als je gaat wandelen in de vrieskou en het zal toch ooit nog wel eens vriezen in de Ardennen zeker?  (Ik heb het toch al één keer kunnen aandoen, nadat ik genoeg hersteld was om weer naar buiten te gaan!)
  • Een armband van Thomas Sabo met een aantal bedeltjes (schoendoos met schoentjes, ballerina’s, een BH’tje, een gelukzwijn, een ster, een handtas, een zonnebril en een edelweiss, het ijskristal was nergens meer te krijgen)
  • Een stuk of 6 nieuwe romans in het Duits en het Engels, veel en veel goedkoper dan de Nederlandse vertalingen.
  • Een “huispak” in zwart fluweel versierd met strass-steentjes. (Pas echt ziek geworden de dag nadat hier de solden begonnen, goeie timing niet?)
  • Een stuk of wat bangelijk mooie bloesjes van de Gerry Weber shop.
  • Een paar waanzinnig mooie beige sneeuwlaarsjes met veters (van Esprit voor de schoenenfreaks).
  • Een interessant boek over optische illusies, met massa’s voorbeelden, voor maar 4,95 euro.

En morgen weer naar huis!

GVD!!!!

Vanmiddag met mijn werkschoenen in een hondenstr*nt getrapt, zo’n vies oranje exemplaar, dat nog redelijk vers was en in zich dus lekker diep in elk hoekje en kantje van de profielen van mijn super-antislip-zolen nestelde! Tof zenne…

Wat voor vetzakken laten hun hond op het voetpad sch**ten en voelen zich dan te goed om die smeerlapperij op te ruimen? Ik snap dat dus niet hé, echt niet! Is dat nu zo moeilijk om je sporen uit te wissen? Als ik had geweten, welke viezerik van een honden-eigenaar voor die drol verantwoordelijk was, had ik hem netjes in zijn brievenbus geschoven, desnoods met de hand! (Komt die bus desinfecterende gel in mijnen auto toch nog eens van pas!)

Tot overmaat van ramp stond ik in een straat, waar geen sprietje gras te bekennen was en ook geen stokje om die stinkende substantie van tussen de groeven onder mijn schoenen te krabben. Na wat over de grond en tegen de drempel schuren, zag ik wat verder van dat wit zand liggen, daar maar wat in staan twisten, zodat er tenminste een dikke laag zand tussen die vetzakkerij en mijn auto-mat zat!

Enfin, rest mij nog de taak om de rest van dat stinkspul met een saté-stokje uit die profielen te peuteren…

Lange avond alleen…

Meestal kan ik wel genieten van een avond helemaal alleen, een frietje eten met de kinderen, gevolgd door een uitgebreid badritueel en daarna de TV helemaal voor mij alleen. Niet dat ik echt alleen ben, de zonen zijn ook thuis, maar die zitten momenteel graag zoveel mogelijk in hun kamer. Daar kunnen ze tegelijk internetten en TV-kijken en kunnen ze zelf de zenderkeuze bepalen! Mijn zonen zijn gek op TMF, liefst loeihard en dat is aan mij niet besteed natuurlijk…

Enfin, vanavond heb ik niet zoveel zin in een solo-avondje, maar dat verandert weinig aan de realiteit natuurlijk! Je kan immers niet altijd hebben wat je wilt en ik heb ook regelmatig een event van ’t werk, alleen vindt mijn vent dat altijd geweldig, kan hij eindelijk zijn gitaarversterker op de stand “fucking loud” zetten, zonder dat ik loop te zagen dat dat zeer doet aan mijn oren!

‘k Zal het wel overleven hoor, uiteindelijk kan ik altijd nog naar “Pride and Prejudice” kijken hé! Of naar “Valmont” of naar “Four Weddings and a Funeral” of “American Sweethearts”, allemaal films waar mijn vent compleet allergisch voor is…

😉

En ik heb nog altijd mini-monster-Mickey om te vertroetelen!

mbe5.jpg