Yuk

Met dit weer is buiten werken niet echt een zegen… Koude en nattigheid, dat is een beroerde combinatie en het maakt mijn job een pak minder aangenaam moet ik zeggen. Op zo’n moment ben ik wel eens 1 of 2 minuten jaloers op mijn collega’s, die lekker warm en droog achter hun bureau zitten.

Lang duurt dat niet hoor, ik besef maar al te goed wat een vrijheid mijn werk mij biedt. Natuurlijk is er een vorm van controle, maar niemand staat op mijn handen te kijken en dat is heel veel waard!

Het enige wat ik kan doen is hopen op beter weer zeker?

Spookbeeld…

In de klas van mijn jongste zoon gaat het bij Engels nu natuurlijk over Halloween. Omdat hij zelf een coole spookfoto gemaakt heeft, op “schoolreis” in Spanje, een paar maanden geleden, moest ik die vaneigens afprinten, om aan de juf van Engels te laten zien.

Mijn inkt is bijna op, waardoor elke foto er wel een beetje spookachtig uit gaat zien, maar het effect op deze was wel heel griezelig…

Op de afdruk zag ik pas dit ventje met een lange jas, dat een beetje voorover gebogen staat en terwijl naar boven kijkt, twee armen, twee benen en boven aan de foto zie je zijn hoge hoed. In de rechterhoek zie ik nu ook de rug van een vrouw, met een lichte kleur van haar en een mouwloos zwart topje aan? Nu kan ik er niet meer naast kijken… Spooky!

spook.jpg

By the way, het is geen sigarettenrook (de zaal zat vol 12- en 13-jarigen en de directeur van ’t school zat erop te kijken!), waarschijnlijk één of andere bizarre lichtreflectie zeker? In de rechterhoek lijkt een vrouw te zitten, met blond haar en een zwart mouwloos topje aan.

Smeerpoe(t)s!

Waar hij vannacht weer ingezeten heeft, ik weet het niet, iemand een idee? Gelukkig is de zwarte smurrie in zijn vacht geurloos en moesten de lakens vandaag toch gewassen worden… Zou hij misschien in ’t geniep aan ’t oefenen zijn voor de rol van zwarte piet?
De foto’s met flash zijn scherper, maar laten veel minder goed zien wat een smeerpoe(t)s hij is! Ik vraag mij wel af of hij dat zelf kan wegwassen, of dat ik hem ne keer onder den douche moet zetten en ik vrees dat ik voor dat laatste versterking nodig heb!

smeerpoes1.JPG

smeerpoes2.JPG

smeerpoes3.JPG

smeerpoes4.JPG

Elementaire beleefdheid…

Gisteren heb ik in de gietende regen rondgelopen in een industriepark, om te kijken hoe een potentiële klant aangesloten zou kunnen worden. Tot halverwege mijn bottines heb ik in het slijk gestaan, een beetje met den bibber, want ik begon al schrik te krijgen dat ik vast zou komen te zitten in die smurrie.

Op een kwartier tijd was ik doornat, zelfs mijn uitstekende regenkledij kon niet verhinderen, dat het water hier en daar binnensijpelde. Met zulk weer is mijn job heel wat minder aangenaam, de spreekwoordelijke keerzijde van de medaille!

Vandaag vergelijk ik mijn bevindingen met de plans en bel daarna de poteniële klant op. Daar krijg ik te horen dat ze besloten heeft om naar de concurrentie te gaan, omdat een verkoper haar blaaskes wijsgemaakt had…

Kijk, dat je ontevreden bent en dan een andere kandidaat neemt, so be it, daar heb ik geen enkel probleem mee, maar heb dan de beleefdheid om je afspraken af te bellen!

Nu weet ik wel, dat de schuld eigenlijk bij de verkoper ligt, die van alles beloofd heeft dat wij niet kunnen waarmaken, gewoon om toch maar een contract af te sluiten. Maar het kostte me eerlijk gezegd toch behoorlijk veel moeite, om op een vriendelijke toon te zeggen, dat dat mevrouw haar goed recht was en dat het me speet dat ze een slechte ervaring heeft gehad met mijn werkgever.

Als ze nu gewoon eventjes de telefoon had genomen om haar afspraken te annuleren, had ik niet in de stromende regen door de modder moeten baggeren!

Wit poezendier of lustmoordenaar?

Een jager die zegt dat katten lustmoordenaars zijn, dat is toch zuiver een geval van “de pot verwijt de ketel dat hij zwart is”! Want gaan jagen omdat je honger hebt, dat komt hier in west-Europa, normaal gezien, toch echt niet meer voor…

ozzywanted.jpg

Meer nog, ik geloof niet dat iemand nog katten eet, dus worden ze gejaagd voor de sport, door dierenbeulen en lustmoordenaars…

Gezien Ozzy nog altijd regelmatig met een muis thuis komt, zijn er van die knagers toch wel meer dan genoeg. En gaan ze dan ook op eekhoorntjes schieten? Die roven namelijk wel eens eieren of kleine vogeltjes uit nesten. Zij hebben, buiten de mens, zo ongeveer geen natuurlijke vijanden, net als katten…

Er over!!

austria1.jpgOostenrijk is mooi! De meren, de bergen, onwerkelijk mooi… Vandaag was het heerlijk, volop zon en genoeg wind om de temperatuur aangenaam te houden… Natuurlijk kijk ik door een roze vakantiebril en is mijn oordeel niet objectief!

Maar dit is er over, vindt u niet?

er-over.jpg

20 dagen -1

veertig.JPGGisteren was ik nog 20 dagen verwijderd van mijn 40ste verjaardag, wat me er (in een korte maar hevige paniekreactie) toe bracht, om nog efkes rap naar de apotheek te bollen, en me daar te buiten te gaan aan dag- en nachtcrème en een speciaal produktje voor rond mijn ogen…

Vaneigens ook een zonnecrème factor 60 voor gezicht, hals en decolleté, maar met dit weer, is die waarschijnlijk wel overbodig!

Natuurlijk heeft dat weer veel geld gekost, maar ik ben nu eenmaal zo geïndoctrineerd door de reclame, dat ik alleen vertrouwen heb in Vichy, Roc, Clinique en consoorten. En die dingen zijn duur, maar ook veel fijner van textuur, dan wat je in de supermarkt koopt.

De apothekeres hielp me meteen uit mijn mini-depressie. Terwijl ze me aanraadde om voor Vichy te gaan, zei ze dat die crèmes eigenlijk maar bedoeld zijn voor vrouwen vanaf 30… Ok, het was er nogal donker, maar die opmerking was voor mij weer eens een bewijs, dat je maar zo oud bent als je je voelt (en uitstraalt!), en ik voel me inderdaad eerder een prille 30’er!

Soit, vanavond laden we de auto in en een paar uur laten vertrekken we richting RUST! Twee dagen na onze thuiskomst valt het verdict en zal ik die “big four” toch onder ogen moeten zien… Ook al ben ik er voor het grootste deel over en besef ik maar al te goed dat het een gunst is, om oud te mogen worden, het blijft toch een moeilijke kaap om te nemen.

Met een fantastisch decennium achter de rug, waarin ik me eindelijk kon ontplooien en waarin ik mezelf echt wel gevonden heb, stap ik er nu in eentje van afscheid nemen. Definitief afscheid nemen van mijn jeugd, van mijn vruchtbaarheid, van het idiote idee van onsterfelijkheid, en een intrede in een periode die grote fysieke veranderingen voor me in petto heeft, veranderingen die me angstig maken.

In tegenstelling tot mannen hebben vrouwen wel degelijk een uiterste houdbaarheidsdatum…