Elementaire beleefdheid…

Gisteren heb ik in de gietende regen rondgelopen in een industriepark, om te kijken hoe een potentiële klant aangesloten zou kunnen worden. Tot halverwege mijn bottines heb ik in het slijk gestaan, een beetje met den bibber, want ik begon al schrik te krijgen dat ik vast zou komen te zitten in die smurrie.

Op een kwartier tijd was ik doornat, zelfs mijn uitstekende regenkledij kon niet verhinderen, dat het water hier en daar binnensijpelde. Met zulk weer is mijn job heel wat minder aangenaam, de spreekwoordelijke keerzijde van de medaille!

Vandaag vergelijk ik mijn bevindingen met de plans en bel daarna de poteniële klant op. Daar krijg ik te horen dat ze besloten heeft om naar de concurrentie te gaan, omdat een verkoper haar blaaskes wijsgemaakt had…

Kijk, dat je ontevreden bent en dan een andere kandidaat neemt, so be it, daar heb ik geen enkel probleem mee, maar heb dan de beleefdheid om je afspraken af te bellen!

Nu weet ik wel, dat de schuld eigenlijk bij de verkoper ligt, die van alles beloofd heeft dat wij niet kunnen waarmaken, gewoon om toch maar een contract af te sluiten. Maar het kostte me eerlijk gezegd toch behoorlijk veel moeite, om op een vriendelijke toon te zeggen, dat dat mevrouw haar goed recht was en dat het me speet dat ze een slechte ervaring heeft gehad met mijn werkgever.

Als ze nu gewoon eventjes de telefoon had genomen om haar afspraken te annuleren, had ik niet in de stromende regen door de modder moeten baggeren!

Wit poezendier of lustmoordenaar?

Een jager die zegt dat katten lustmoordenaars zijn, dat is toch zuiver een geval van “de pot verwijt de ketel dat hij zwart is”! Want gaan jagen omdat je honger hebt, dat komt hier in west-Europa, normaal gezien, toch echt niet meer voor…

ozzywanted.jpg

Meer nog, ik geloof niet dat iemand nog katten eet, dus worden ze gejaagd voor de sport, door dierenbeulen en lustmoordenaars…

Gezien Ozzy nog altijd regelmatig met een muis thuis komt, zijn er van die knagers toch wel meer dan genoeg. En gaan ze dan ook op eekhoorntjes schieten? Die roven namelijk wel eens eieren of kleine vogeltjes uit nesten. Zij hebben, buiten de mens, zo ongeveer geen natuurlijke vijanden, net als katten…

Er over!!

austria1.jpgOostenrijk is mooi! De meren, de bergen, onwerkelijk mooi… Vandaag was het heerlijk, volop zon en genoeg wind om de temperatuur aangenaam te houden… Natuurlijk kijk ik door een roze vakantiebril en is mijn oordeel niet objectief!

Maar dit is er over, vindt u niet?

er-over.jpg

20 dagen -1

veertig.JPGGisteren was ik nog 20 dagen verwijderd van mijn 40ste verjaardag, wat me er (in een korte maar hevige paniekreactie) toe bracht, om nog efkes rap naar de apotheek te bollen, en me daar te buiten te gaan aan dag- en nachtcrème en een speciaal produktje voor rond mijn ogen…

Vaneigens ook een zonnecrème factor 60 voor gezicht, hals en decolleté, maar met dit weer, is die waarschijnlijk wel overbodig!

Natuurlijk heeft dat weer veel geld gekost, maar ik ben nu eenmaal zo geïndoctrineerd door de reclame, dat ik alleen vertrouwen heb in Vichy, Roc, Clinique en consoorten. En die dingen zijn duur, maar ook veel fijner van textuur, dan wat je in de supermarkt koopt.

De apothekeres hielp me meteen uit mijn mini-depressie. Terwijl ze me aanraadde om voor Vichy te gaan, zei ze dat die crèmes eigenlijk maar bedoeld zijn voor vrouwen vanaf 30… Ok, het was er nogal donker, maar die opmerking was voor mij weer eens een bewijs, dat je maar zo oud bent als je je voelt (en uitstraalt!), en ik voel me inderdaad eerder een prille 30’er!

Soit, vanavond laden we de auto in en een paar uur laten vertrekken we richting RUST! Twee dagen na onze thuiskomst valt het verdict en zal ik die “big four” toch onder ogen moeten zien… Ook al ben ik er voor het grootste deel over en besef ik maar al te goed dat het een gunst is, om oud te mogen worden, het blijft toch een moeilijke kaap om te nemen.

Met een fantastisch decennium achter de rug, waarin ik me eindelijk kon ontplooien en waarin ik mezelf echt wel gevonden heb, stap ik er nu in eentje van afscheid nemen. Definitief afscheid nemen van mijn jeugd, van mijn vruchtbaarheid, van het idiote idee van onsterfelijkheid, en een intrede in een periode die grote fysieke veranderingen voor me in petto heeft, veranderingen die me angstig maken.

In tegenstelling tot mannen hebben vrouwen wel degelijk een uiterste houdbaarheidsdatum…

Kermiskoers…

wegenwerken3.jpgAlsof ik nog niet genoeg te stellen heb met al die wegenwerken, sluiten ze nu ook nog eens Rotselaar en de helft van Werchter af… Voor één of andere stomme kermiskoers dan nog! Wie uit de richting van Aarschot komt, moet verdomme serieus omrijden, om daar voorbij te geraken hoor.

Een Tomtom slaat op zo’n moment volledig tilt natuurlijk, ah ja, die wil je altijd zo snel mogelijk terug naar “de kortste weg” leiden!

Gelukkig was de Tour nog niet in Parijs gearriveerd, anders had ik daar ook nog moeten omrijden… 😉

Waarom organiseren ze die onnozele hinderlijke toestanden niet gewoon op een zondag? Dan zijn de meeste weggebruikers uit vrije wil onderweg en moet je dat gedoe er maar bijnemen. Maar nee, op een gewone werkdag, of liever nog, de laatste werkdag van een loodzware week natuurlijk.

Hoe iemand dat nu plezant kan vinden, of boeiend om naar te kijken, dat is me al helemaal een raadsel, dat is toch ongelooflijk saai? Maar ja, voor mij geldt dat evengoed voor voetbal of tennis natuurlijk… Dat mensen zelf aan sport willen doen, tot daar aan toe, maar staan supporteren als wildvreemde mensen tegen een balletje schoppen of op een fiets voorbij rijden, wat heb je daar nu aan? Ik snap dat echt niet…

MRI…

Straks moet ik een MRI-scan laten maken in het ziekenhuis. Gezien ik niet zo dol ben op kleine ruimtes, kijk ik daar niet echt naar uit. Gelukkig is het dit keer enkel voor mijn knie en moet ik niet helemaal in de vreselijk smalle buis!

Vorig jaar wat gezondheidsproblemen gehad en toen moest er met dat ding een scan van mijn hoofd genomen worden. Man, zolang ik mijn ogen gesloten hield, ging dat nog wel, maar toen ik toch even wilde kijken, moest en zou ik eruit…

Eerst wilde ik deze afspraak annuleren, want mijn knie is al veel beter. Maar het blijft wel een beetje pijn doen en ik heb zo het gevoel, dat één enkele verkeerde beweging genoeg is, om me weer voor een tijdje te immobiliseren.

Ach, ik zal dat wel overleven zeker? Als ze me maar niet vergeten, nadat die scan genomen is! 😉