Pfiew…

Met het goede voorbeeld van mijn poetsvrouw voor ogen, stortte ik mij gisteren supergemotiveerd op de chaos in de badkamerkast. Die verkeerde namelijk in zulk een extreme staat van verdrukking, dat je de deurtjes heel voorzichtig open moest doen, om geen haardroger of een bus lak, deo of shampoo op je tenen te krijgen!

Zorgvuldig die slordige nest uitgevlooid, de kast uitgewassen (hoe komt al dat stof IN mijn kast?) en eindelijk eens van mijn hart een steen gemaakt en flesjes met ongebruikte en/of verlopen producten en de (o zo mooie) kartonnen verpakkingen van make-up weggegooid.

Gelukkig had ik nog een aantal van die stoffen mandjes van de Ikea liggen, je kent ze wel, zo met een rits onderaan. Op die manier kon ik wat orde in de kast brengen en bijvoorbeeld mijn haardroger veilig wegbergen zonder risico op neerstorten (zo is de vorige immers gesneuveld).

Voor de schuiven kwam mijn bewaarwoede ook weer van pas. Ik hou namelijk bijna altijd de plastic bakjes van ijs en sorbet bij, die zijn immers ideaal om voedsel in te vriezen! De heel platte modelletjes pasten perfect in de schuifjes, zodat de inhoud gesorteerd kon worden en niet binnen de week weer in een totale staat van chaos verkeert…

Het fijne aan deze hele operatie was, dat ik heel wat vergeten schatten teruggevonden heb. Onder andere anderhalve fles “A*man” van “Thierry Mugler“, het lekkerste mannenparfum op de markt en een volle fles “Eau de Parfum Voile d’Ambre” van Yves Rocher, een lekker geurtje voor elke dag dat ik ooit eens kado kreeg omdat mijn klantenkaart vol was.

Nog een prettig bijverschijnsel is, dat ik de eerste tijd geen geld meer moet spenderen aan shampoo, badschuim, bodymilk, lippenbalsem of parfum.  Nu de voorraden gesorteerd zijn, blijken die eerder aan de immense kant te zijn…

Het stoffen douchegordijn (ook van Ikea) kwam helemaal als nieuw en weer helderrood uit de wasmachine, dankzij een flinke scheut azijn. Dat ding heb ik nu al jaren en het lijkt wel onverslijtbaar.

Mijn motivatie begon te slinken toen bleek dat het voorziene uurtje absoluut niet zou volstaan, om orde in dit zootje te brengen… Toch doorgezet en na ongeveer 3 keer de voorziene tijd (mijn tijdsbesef is meestal omgekeerd evenredig met mijn motivatie), kon ik, toch met enige trots, mijn ventje vertellen waar hij zijn scheerspullen en zijn deo zou vinden.

Onderwijl hebben mijn drie mannen ook niet stilgezeten. Druk in de weer met groenten, kruiden en gehakt, toverden ze een reuzenpot spaghettisaus te voorschijn. Toen ik na mijn hard labeur “uitgeput” de keuken binnenstapte, geurde die heerlijk naar het favoriete gerecht uit mijn kinderjaren… Na een heerlijke maaltijd kon ik bovendien 7 porties saus invriezen, zodat we nog een flink aantal keer kunnen genieten van dit middagje kokkerellen onder mannen!