Mickey Monster

Met de verschillende voorbereidende werken die de laatste dagen uitgevoerd zijn en de plaatsing van de nieuwe/oude veranda, heb ik wel mijn werk. Maar die veranda is echt zalig en met de nieuwe tuinmeubelen die van ’t weekend toegevoegd zijn, is het plaatje helemaal perfect! Nooit gedacht dat die extra ruimte zo’n verschil zou maken.

Voor de rest zorgt ons Mickey-Monster nog altijd voor veel hilariteit. Zo ligt hij enthousiast in zijn kattenbak te rollen als die net ververst is…

… en doet hij een verdienstelijke poging om op Tokio Bill te lijken, als hij door de regen verrast wordt! 😉

Van regen gesproken, “durch den Monsoon” is een prachtig liedje, maar vanmorgen mocht die “Monsoon” toch een beetje minder. Al was het wel toepasselijk om dat liedje mee te zingen in de auto in de stromende regen. Dat is ook de enige plek waar ik naar mijn CD’s kan luisteren en net zo hard kan meezingen als ik wil, zonder de bedenkelijke blikken van mijn huisgenoten. Mijn stem is niet echt geschikt om te zingen en als ik het toch doe, is dat zo vals als een kat. Ik zing dus niet onder de douche, maar in mijn auto!

My Space

Ozzy heeft zijn plekje in de nieuwe (oude) veranda al veroverd, wie in “His Space” komt, wordt getrakteerd op tanden en klauwen! Wat vinden jullie trouwens van zijn medallion? Mickey was het zijne, een zilverkleurig hartje op een felrode achtergrond, spijtig genoeg al kwijt na amper 3 dagen…

Lief hé?

De vogel is gaan vliegen…

Kleine Kakkewietjes worden groot…

… en trekken de wijde wereld in…

… maar er zijn kapers op de kust!

Domme Mickey, vogels kunnen vliegen, katten niet!

Ozzy klimt niet in bomen, hij denkt eerder strategisch…

… misschien komt de vogel wel terug, of niet?

😉

bloemenpracht II

Meet Kakkewiet!

Ik denk dat onze Kakkewiet een mereljongske is, eentje dat wat overmoedig is geweest en het nest wat te vroeg verlaten heeft. De kinderen vonden hem (of haar) op het gazon en namen hem direct in bescherming. Voor de kattenhaters onder jullie, hij mankeert helemaal niks, dus Ozzy en Mickey hebben hem zeker niet te grazen genomen! (Ze hebben er zelfs niet eens veel intresse voor eigenlijk.)

De pieren die de zonen gevangen hadden, gingen er heel goed in en die kweek bleef maar open gaan… ’t Was wel efkes moeilijk om het voeren onder de knie te krijgen, je moet dat bijna in zijn keelgat duwen, zodat hij enkel maar moet slikken.

Na wat surfen werd het duidelijk dat Kakkewietje minstens tot maandag op ons aangewezen zal zijn, geen enkel vogelcentrum was bereikbaar, of het moest zijn voor echte noodgevallen.

Gezien het pierenvangen nogal veel tijd in beslag nam en dat beestje ongeveer constant wil eten, ben ik met mijn oudste zoon op zoek gegaan naar meelwormen. In de derde winkel was het prijs, een zakje vieze wriemelbeestje rijker, togen we weer naar huis.

Ze vallen wreed goed in de smaak moet ik zeggen, hij heeft volgens mij al 2 keer zijn lichaamsgewicht in die beesten binnengespeeld. Zijn naam kreeg hij omdat hij zo ongeveer even snel kan kakken, als dat hij kan eten…

Zij die de komende nachten gaan moeten opstaan om een klein vogelke eten te geven, groeten u!

😉

Eén hommel maakt de lente niet…

De eerste hommel van het jaar, maakte vandaag zijn/haar (?) opwachting. Dat beestje heeft niet echt een goei moment uitgekozen, want warm is het allerminst.

Op de foto lijkt het, alsof het een paar poten mist, maar toen ik het heel voorzichtig (met behulp van 2 stukjes karton) in de lavendel gezet heb, waren alle poten duidelijk aanwezig. Hopelijk geven die struikjes een beetje beschutting, want zo midden op de oprit, dat is toch niet echt een veilige plek voor zo’n kwetsbaar beestje.

hommel.jpg